Οι κύριες δραστηριότητες αναψυχής εσωτερικών υδάτων που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, όπως πολύ σωστά περιγράφονται στην μελέτη, είναι:
- το Rafting,
- το Θαλάσσιο Σκι (σε λίμνη),
- το Κανόε - Καγιάκ (ποταμού και λίμνης),
- το Ψάρεμα σε λίμνη ή ποτάμι,
- η Πεζοπορία σε ποτάμι (river trekking) και
- η Διάσχιση φαραγγιών (Canyoning).
Από τους δεκάδες ποταμούς του υδατικού διαμερίσματος Ηπείρου, οι μοναδικοί που χαρακτηρίζονται στην παρούσα μελέτη ως Ύδατα Αναψυχής είναι οι:
- Βοιδομάτης: Από τη γέφυρα Αρίστης μέχρι τη γέφυρα Κλειδονιάς
- Άραχθος: - Από τη γέφυρα Τσιπόβου μέχρι τη γέφυρα Πολίτσας – Αλμυροχωρίου (μάλλον Αμπελοχωρίου)(γνωστό και ως τμήμα Άραχθος Β) - Από τη γέφυρα Πολίτσας – Αλμυροχωρίου (μάλλον Αμπελοχωρίου) μέχρι τη γέφυρα Πλάκας (γνωστό και ως τμήμα Άραχθος Γ) - Από τη γέφυρα Πλάκας μέχρι το όριο του ταμιευτήρα Πουρναρίου (γέφυρα Τζαρή)(γνωστό και ως τμήμα Άραχθος Δ)
- Καλαρίτικος: Από τη γέφυρα Γκόγκου μέχρι τη γέφυρα Πλάκας (γνωστό και ως τμήμα Άραχθος Β)
Όσοι επισκέπτονται τα ποτάμια της Ηπείρου, στα πλαίσια διαφόρων δραστηριοτήτων αναψυχής, έχουν να πουν τα καλύτερα για τον Άραχθο ή και τον Βοϊδομάτη, μια και είναι τα δυο ποτάμια όπου δραστηριοποιούνται οι περισσότερες επιχειρήσεις ποταμού, οι οποίες προσφέρουν στους αρχάριους φίλους της δράσης στη φύση, την δυνατότητα να κατέβουν το ποτάμι σε μια φουσκωτή βάρκα (rafting), σαν μέλος του πληρώματος. Το συγκεκριμένο σπορ είναι ιδανικό για να γνωρίσει κάποιος καλύτερα τα ποτάμια και προτείνεται σε όλους ανεπιφύλακτα. Υπάρχουν όμως και οι επισκέπτες που τους αρέσει να επισκέπτονται τα ποτάμια με μη οργανωμένο τρόπο, μακριά από τον πολύ κόσμο ή ακόμη σε πιο στενά, πιο δύσκολα ποτάμια, ακατάλληλα για τον πολύ κόσμο και μάλιστα με τα δικά τους σκάφη. Τα ποτάμια που δεν έχουν οργανωμένες βάσεις και υπηρεσίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ως Ύδατα Αναψυχής; Τα ποτάμια αυτά δεν θα έπρεπε να αναδειχθούν ως τέτοια και να προστατευθούν αναλόγως;



