Λίμνη Ιλαρίωνα. Εδώ που κάποτε έτρεχε ο Αλιάκμονας

Πριν τρία χρόνια περίπου είχαμε μιλήσει για την επερχόμενη λειτουργία του φράγματος του Ιλαρίωνα στον Αλιάκμονα και μάλιστα είχαμε τιμήσει το μεγαλόπρεπο ποτάμι με μια τελευταία κατάβαση στο πανέμορφο "κόκκινο φαράγγι", το εντυπωσιακότερο σίγουρα τμήμα του Αλιάκμονα, που κατεβαίνεται με καγιάκ. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το τελευταίο μας εκείνο ταξίδι - αποχαιρετισμό, το Μάιο του 2010.

Το κόκκινο φαράγγι του Αλιάκμονα, ο Αλιάκμονας Β όπως είναι γνωστός στους φίλους του καγιάκ και του ράφτινγκ, είναι ένα απ' τα μόλις τρία τμήματα του κατά τ' άλλα μεγαλύτερου ποταμού στην Ελλάδα, με ενδιαφέροντα "άγρια νερά" και μακράν το πιο εντυπωσιακό και τεχνικά δύσκολο. Είναι επίσης ένα απ' τα ελάχιστα ποτάμια μεγάλου όγκου, που διαθέτει και φαράγγι με τεχνικές δυσκολίες, συνδιάζοντάς τες με μια μοναδικής ομορφιάς και σπανιότητας φύση, οπότε η απώλεια στο χώρο των ποταμών είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Είναι έγραψα; Με συγχωρείτε, λάθος... Ήταν ήθελα να πω. Γιατί παρά την καθυστέρηση της ολοκλήρωσης της, η έμφραξη που είχε προγραμματιστεί να γίνει πριν από δύο χρόνια, είναι πλέον γεγονός. Η σήραγγα εκτροπής κλείστηκε και το ποτάμι, παγιδευμένο από το 100 μέτρων ύψους φράγμα, άρχισε να σχηματίζει την τεχνητή λίμνη που πλέον θα ονομάζεται Λίμνη Ιλαρίωνος, από το όνομα της μονής που βρίσκεται στην περιοχή του φράγματος.
Ο φίλος και παλιός συνάδελφος Παναγιώτης που είναι από την περιοχή, μου έστειλε τις φωτογραφίες  από τη λίμνη που έχει σχεδόν γεμίσει το Δεκέμβριο. Όμορφη θα μου πείτε... Ναι, δε λέω. Όταν όμως ξέρεις πως ήταν πριν, όταν έχεις ζήσει το ζωντανό ποτάμι που έτρεχε μέσα σ' αυτό το φαράγγι, οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Αντίο φίλε Αλιάκμονα. Το περήφανο άγριο ποτάμι πέθανε, ζήτω η ήσυχη γαλήνια λίμνη! Άντε να ιδιωτικοποιηθεί τελείως και η ΔΕΗ να μην πάνε "χαμένες" οι "πράσινες" επενδύσεις των Ελλήνων...

Ποιά ποτάμια θεωρούνται ως Ύδατα Αναψυχής; Μέρος 3ο: Πελοπόννησος

Τρίτο μέρος του αφιερώματός μας στα υπό κατάρτιση Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων, για τα οποία όπως έχουμε αναφέρει στο πρώτο και το δεύτερο μέρος, έχει ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες δημόσια διαβούλευση. Είπαμε ήδη για το νόημα που έχουν αυτά τα σχέδια, ως εργαλείο στην χάραξη πολιτικής (αειφόρου ελπίζω) ανάπτυξης. 


Όπως σε όλες τις μελέτες, τόσο τα δεδομένα που θα χρησιμοποιηθούν σε αυτή, όσο και οι παραδοχές που θα γίνουν από τους μελετητές, εξαρτώνται κατά πολύ από την κατεύθυνση που δίνεται από την γενικότερη πολιτική ανάπτυξης και το πόσο ψηλά στην ατζέντα βρίσκεται το θέμα προστασία του περιβάλλοντος. 


Θα μου πείτε πως κανονικά θα έπρεπε να γίνει πιστή εφαρμογή της Οδηγίας - Πλαίσιο για τα Νερά, όμως η ίδια η Οδηγία επιτρέπει κάποια ελαστικότητα στην εφαρμογή της. Βέβαια το λάστιχο αν το τεντώσεις πολύ, μπορεί και να σου σπάσει στα μούτρα, οπότε ας δούμε κάποια χαρακτηριστικά των υπό διαμόρφωση Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων της Πελοποννήσου.


Θυμάστε πως στα ΣΔΥ που συντάχθηκαν για την Δυτική Στερεά Ελλάδα, την Ήπειρο και την Θεσσαλία, οι μελετητές, παρά το νομοθετικό κενό στον χαρακτηρισμό των Υδάτων Αναψυχής, πέραν των ακτών κολύμβησης για τα οποία έχει προβλέψει ο Έλληνας νομοθέτης, περιέλαβαν στην μελέτη αυτή, και αρκετά πλεύσιμα ποτάμια, αλλά και λίμνες.

Τα ποτάμια του ΥΔ Βόρειας Πελοποννήσου

Οι κύριες δραστηριότητες αναψυχής εσωτερικών υδάτων που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, όπως πολύ σωστά περιγραφόταν στην μελέτη, είναι: 

• το Rafting, 
• το Θαλάσσιο Σκι (σε λίμνη), 
• το Κανόε - Καγιάκ (ποταμού και λίμνης), 
• το Ψάρεμα σε λίμνη ή ποτάμι, 
• η Πεζοπορία σε ποτάμι (river trekking) και 
• η Διάσχιση φαραγγιών (Canyoning). 

Στις μελέτες όμως της Πελοποννήσου, κανένας από τους δεκάδες ποταμούς των τριών υδατικών διαμερισμάτων της Πελοποννήσου, δεν  χαρακτηρίζονται ως Ύδατα Αναψυχής. Γιατί άραγε αυτή η διαφορά αντίληψης; 


Τα υδατικά διαμερίσματα της Πελοποννήσου είναι τρία: Το Βόρειο, το Δυτικό και το Ανατολικό. Στο Προσχέδιο Διαχείρισης Υδατικού Διαμερίσματος Βόρειας Πελοποννήσου - Μητρώο Προστατευομένων Περιοχών - σελίδα 2-2, του Μητρώου Προστατευομένων Περιοχών, αναφέρεται πως στις παραδοχές που υιοθετούνται για την σύνταξη του Μητρώου Προστατευομένων Περιοχών, πως στα "Ύδατα Αναψυχής" περιλαμβάνονται μόνο οι περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί ως "Ύδατα Κολύμβησης" σύμφωνα με την οδηγία 76/160/ΕΟΚ", ενώ στο κεφ.3.4 (σελ 3-3) αναγράφεται πως: "Στο Μητρώο δεν εντάχθηκαν οι περιοχές / Υδατικά Συστήματα στα οποία αναπτύσσονται δραστηριότητες αναψυχής (rafting, πεζοπορία σε ποτάμια, διάσχιση φαραγγιών, κλπ) αφού δεν έχουν χαρακτηρισθεί σαν ύδατα αναψυχής, μέσω αδειοδότησης, σύμφωνα με την ΚΥΑ 43504/5-12-20005" 

Ποιά ποτάμια θεωρούνται ως Ύδατα Αναψυχής; Μέρος 2ο: Ήπειρος

Όπως αναφέραμε και στο πρώτο μέρος του δημοσιεύματος, τους τελευταίους μήνες έχει ξεκινήσει η δημόσια διαβούλευση για την κατάρτιση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων. Τα εν λόγω σχέδια είναι πολύ σημαντικά γιατί αποτελούν μια μελέτη υποδομής πάνω στην οποία βασίζονται σχεδόν όλα τα επόμενα σχέδια ανάπτυξης, αν και η εμπειρία μας έχει διδάξει πως στη χώρα μας, πολύ σπάνια μια μελέτη, όσο πλήρης και αντικειμενική είναι, θα εφαρμοσθεί ως έχει από τους ιθύνοντες. 
Οι κύριες δραστηριότητες αναψυχής εσωτερικών υδάτων που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, όπως πολύ σωστά περιγράφονται στην μελέτη, είναι: 

• το Rafting, 
• το Θαλάσσιο Σκι (σε λίμνη), 
• το Κανόε - Καγιάκ (ποταμού και λίμνης), 
• το Ψάρεμα σε λίμνη ή ποτάμι, 
• η Πεζοπορία σε ποτάμι (river trekking) και 
• η Διάσχιση φαραγγιών (Canyoning). 

Χαιρετίζοντας την πρωτοβουλία των μελετητών, που παρά το νομοθετικό κενό στον χαρακτηρισμό των Υδάτων Αναψυχής, περιέλαβαν στην μελέτη αυτή, πέραν των ακτών κολύμβησης για τα οποία έχει προβλέψει ο Έλληνας νομοθέτης και αρκετά πλεύσιμα ποτάμια, θα ήθελα να υποδείξω και κάποια ακόμη ποτάμια, τα οποία δεν έχουν συμπεριληφθεί και είναι κυρίως ποτάμια όπου η κατάβαση δεν γίνεται εμπορικά, με rafting, αλλά περισσότερο ερασιτεχνικά, με καγιάκ ποταμού.


Από τους δεκάδες ποταμούς του υδατικού διαμερίσματος Ηπείρου, οι μοναδικοί που χαρακτηρίζονται στην παρούσα μελέτη ως Ύδατα Αναψυχής είναι οι: 

1. Βοιδομάτης: Από τη γέφυρα Αρίστης μέχρι τη γέφυρα Κλειδονιάς 
2. Άραχθος: - Από τη γέφυρα Τσιπόβου μέχρι τη γέφυρα Πολίτσας – Αλμυροχωρίου (μάλλον Αμπελοχωρίου)(γνωστό και ως τμήμα  Άραχθος Β) - Από τη γέφυρα Πολίτσας – Αλμυροχωρίου (μάλλον Αμπελοχωρίου) μέχρι τη γέφυρα Πλάκας (γνωστό και ως τμήμα Άραχθος  Γ) - Από τη γέφυρα Πλάκας μέχρι το όριο του ταμιευτήρα Πουρναρίου (γέφυρα Τζαρή)(γνωστό και ως τμήμα  Άραχθος  Δ) 
3. Καλαρίτικος: Από τη γέφυρα Γκόγκου μέχρι τη γέφυρα Πλάκας (γνωστό και ως τμήμα Άραχθος Β)

Οι παραπάνω ποταμοί δείχνονται στον ακόλουθο πίνακα, με πορτοκαλί χρώμα

Όσοι επισκέπτονται τα ποτάμια της Ηπείρου, στα πλαίσια διαφόρων δραστηριοτήτων αναψυχής, έχουν να πουν τα καλύτερα για τον Άραχθο ή και τον Βοϊδομάτη, μια και είναι τα δυο ποτάμια όπου δραστηριοποιούνται οι περισσότερες επιχειρήσεις ποταμού, οι οποίες προσφέρουν στους αρχάριους φίλους της δράσης στη φύση, την δυνατότητα να κατέβουν το ποτάμι σε μια φουσκωτή βάρκα (rafting), σαν μέλος του πληρώματος. Το συγκεκριμένο σπορ είναι ιδανικό για να γνωρίσει κάποιος καλύτερα τα ποτάμια και προτείνεται σε όλους ανεπιφύλακτα. Υπάρχουν όμως και οι επισκέπτες που τους αρέσει να επισκέπτονται τα ποτάμια με μη οργανωμένο τρόπο, μακριά από τον πολύ κόσμο ή ακόμη σε πιο στενά, πιο δύσκολα ποτάμια, ακατάλληλα για τον πολύ κόσμο και μάλιστα με τα δικά τους σκάφη. Τα ποτάμια που δεν έχουν οργανωμένες βάσεις και υπηρεσίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ως Ύδατα Αναψυχής; Τα ποτάμια αυτά δεν θα έπρεπε να αναδειχθούν ως τέτοια και να προστατευθούν αναλόγως;

Ποια ποτάμια θεωρούνται ως Ύδατα Αναψυχής; Μέρος 1ο

Τους τελευταίους μήνες έχει ξεκινήσει η δημόσια διαβούλευση για την κατάρτιση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων, για καθένα από τα υδατικά διαμερίσματα στα οποία έχει διαιρεθεί η χώρα. Τα εν λόγω σχέδια είναι πολύ σημαντικά γιατί αποτελούν μια μελέτη υποδομής πάνω στην οποία βασίζονται σχεδόν όλα τα επόμενα σχέδια ανάπτυξης.

Στα Σχέδια αυτά - όπως αναγράφεται στην κεντρική σελίδα της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων του ΥΠΕΚΑ - θα καθοριστούν τελικά, μετά από πλήρη και λεπτομερή ανάλυση, τα απαιτούμενα μέτρα για: 

• την βελτίωση της ποιότητας των επιφανειακών νερών (ποταμών, λιμνών, εκβολών και παράκτιων νερών), 
• την εξασφάλιση της επάρκειας και την βελτίωση της ποιότητας των υπόγειων νερών, 
• την προστασία των χερσαίων οικοσυστημάτων και βιοτόπων σε ότι αφορά τις ανάγκες τους σε νερό.

Τα μέτρα μπορεί να περιλαμβάνουν κυρίως:

• μέτρα περιορισμού ρύπανσης των επιφανειακών και υπόγειων νερών
• μέτρα αύξησης των διαθέσιμων πόρων όπως εμπλουτισμός των υπόγειων νερών, επαναχρησιμοποίηση νερών, αφαλατώσεις κλπ
• μέτρα μείωσης της ζήτησης νερού όπως μέτρα για τον περιορισμό των απωλειών
• μέτρα για μείωση της σπατάλης στην χρήση του νερού
• μέτρα περιορισμού των απολήψεων από επιφανειακά και υπόγεια νερά
• μέτρα περιορισμού ταμίευσης νερών και μικρών υδροηλεκτρικών έργων
• μέτρα ανασύστασης και αποκατάστασης υγροβιότοπων
• μέτρα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης

Τα μέτρα αυτά αποσκοπούν στο κοινό όφελος με τη βέλτιστη δυνατή σύνθεση των απόψεων όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μια διαβούλευση που είναι δομημένη, προχωρά σε βάθος, είναι ουσιαστική, χωρίς αποκλεισμούς και απόλυτα διαφανής.  

Αυτά αναγράφονται στην σελίδα της δημόσιας διαβούλευσης, στην οποία, όλοι οι εμπλεκόμενοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο θέμα της διαχείρισης των υδάτων, αλλά και ως ενεργοί πολίτες, πρέπει να τοποθετηθούμε και να διεκδικήσουμε από τους χαράσσοντες πολιτική να λάβουν υπόψη την θέση μας.

Δυο νέα υδροηλεκτρικά απειλούν τον Ερύμανθο

Πριν έξι χρόνια, οι Φίλοι των Ποταμών είχαν αναδείξει το θέμα κατασκευής υδροηλεκτρικού έργου στον Ερύμανθο, το οποίο και είχε ξεκινήσει χωρίς τις απαραίτητες άδειες και ουσιώδεις ελλείψεις στις περιβαλλοντικές μελέτες του. Με παρέμβαση της οικολογικής οργάνωσης «Ερύμανθος» και της Trekking Ελλάς Αρκαδίας, που δραστηριοποιούταν στην περιοχή με καταβάσεις rafting στον ποταμό, οι κατασκευαστικές εργασίες σταμάτησαν με εντολή του Συμβουλίου της Επικρατείας. Διαβάστε όλο το ιστορικό εδώ
Δυστυχώς η ζημιά στο φυσικό περιβάλλον που πρόλαβε να γίνει σε μόλις μερικές μέρες εργασιών ήταν ήδη σοβαρή. Τα χωματουργικά μηχανήματα έφτασαν μέχρι κάτω το ποτάμι και συνέχισαν να εκχερσώνουν παράλληλα με το ποτάμι και λίγο πιο ψηλά απ’ την όχθη, ρίχνοντας δέντρα, βράχια και χώματα στην κοίτη του ποταμού και μπαζώνοντας αρκετά μέτρα από την φυσική κοίτη του ποταμού.


Λίγο μετά τη διακοπή εργασιών κατασκευής του υδροηλεκτρικού έργου στον ποταμό Ερύμανθο το 2005. Τα μπάζα της εκσκαφής σύμφωνα με τους κανονισμούς και τις περιβαλλοντικές μελέτης πρέπει να μεταφέρονται σε ειδικούς χώρους απόθεσης και όχι να σπρώχνονται στην κοίτη του ποταμού.



Μεταπασχαλινές εξορμήσεις. Μέρος 5ο. Άγραφα

Τελευταία μέρα της πενθήμερης εξόρμησής μας και το πλάνο έλεγε να κατευθυνθούμε προς τα Άγραφα, μήπως και πετύχουμε με νερό τον Αγραφιώτη. Τα νέα απ' τον Κρικελοπόταμο δεν ήταν αισιόδοξα. Λίγα τα νερά κι εκεί, όπως μας είπε ο Δημήτρης ο Σταλίκας, ο οποίος τον είχε κατέβει την προηγούμενη μέρα με hot dog... "Μια άλλη φορά..." μας αντιπρότεινε, όταν συναντηθήκαμε το πρωί στη βάση της Trekking Ελλάς στον Ταυρωπό και τον χαιρετήσαμε, παίρνοντας το δρόμο προς Κρέντη, Βαρβαριάδα και Καρβασαρά.
Η πρώτη εικόνα απ' τον Αγραφιώτη δεν μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Τα νερά στη γέφυρα της Βαρβαριάδας ήταν λιγοστά, ενώ λίγο πιο ψηλά, ένας φορτωτής "έσκαβε" την κοίτη για υλικά. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο στη χώρα μας να βλέπεις φορτωτές να πηγαινοέρχονται στη κοίτη του ποταμού, περνώντας μέσα απ' το ποτάμι κι εκτρέποντάς το τοπικά, για να μαζέψουν το αμμοχάλικο και την κροκάλα απ' την νησίδες του ποταμού, για αδρανή και υλικά οδοστρωσίας. Η απαραίτητη για κάθε τέτοια εργασία, μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεν είναι βέβαια τόσο συνηθισμένο να ζητείται απ' τους αρμόδιους φορείς...

Αμμοληψίες στον Αγραφιώτη

Στη διαδρομή σταματήσαμε στο καθιερωμένο μας καφενέ στην Κωνσταντίνα, για τον μαναδικό ίσως πλέον στην επικράτεια ελληνικό με κάτω του ενός ευρώ...

Στάση για καφεδάκι στην "Κωνσταντίνα"

Τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β. Η ημερομηνία ορίστηκε.

Το τελευταίο ραντεβού μας με τον Αλιάκμονα, η τελευταία μας αναμνηστική κατάβαση στο Κόκκινο Φαράγγι, το οποίο του χρόνου θα πνιγεί στην τεχνιτή λίμνη του ΥΗΕ Αγ. Ιλαρίωνα, ορίστηκε για την Κυριακή 16 Μαίου 2010. Η ομάδα μας ήδη μετρά 9 καγιάκερς, και παρέα μας πιθανότατα θα είναι και μια ομάδα φίλων rafters, από την Trekking Hellas Γρεβενών.

Το πρόγραμμα μας έχει επίσης για το Σάββατο κατάβαση του τμήματος Βενέτικος Β - Αλιάκμονας Α, από τη γέφυρα Ελευθεροχωρίου μέχρι το χωριό Φελλί, ένα ακόμη τμήμα του ποταμού που κιδυνεύει να χαθεί από το σχεδιαζόμενο μεγάλο υδροηλεκτρικό έργο του Ελαφίου (αν τελικά προχωρήσει) ή από μια σειρά μικρότερων υδροηλεκτρικών που δεν θα κατακλύσουν αλλά θα στερέψουν τον Αλιάκμονα σε αυτό το τμήμα.

Εναλλακτικά για την πρώτη μέρα, αντί του Βενέτικου Β - Αλιάκμονα Α, υπάρχει και η λύση του Μηλεοπόταμου.

Σχετικά Άρθρα:

• Πρόσκληση για μια τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β
• Το κόκκινο φαράγγι του Αλιάκμονα. Αποχαιρετώντας 270 εκατομμύριων χρονων γεωλογική ιστορία
• Τέταρτο μεγάλο υδροηλεκτρικο, απειλεί τον Αλιάκμονα.
• Καλλιστώ. Κατασκευή Μεγα-Φραγμάτων στον ποταμό Αλιάκμονα.
• Αλιάκμονας Β. Στοιχεία Ποταμού - Φωτό (ΤΕΑΜadara Μάιος 2005)
• Αλιάκμονας Β. Χάρτης Ποταμού

Πρόσκληση για μια τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β

Όπως πιθανότατα γνωρίζετε, ένα από τα σπουδαιότερα ελληνικά ποτάμια, δεν θα υπάρχει του χρόνου - τουλάχιστον με τη μορφή που το έχουμε γνωρίσει. Ένα ποτάμι που κυλά μέσα σ' ένα βαθύ κι εντυπωσιακό φαράγγι, σχηματίζοντας κάποια απ' τα μεγαλύτερα περάσματα άγριου νερού που συναντάμε στα ποτάμια της Ελλάδας. Ο Αλιάκμονας.

Το μεγάλο υδροηλεκτρικό έργο του Αγίου Ιλαρίωνα, που κατασκευαζόταν τα τελευταία χρόνια στο τέλος του φαραγγιού, αμέσως πάνω από την τεχνητή λίμνη του υδροηλεκτρικού έργου Πολυφύτου, ολοκληρώθηκε πέρυσι.



Το φράγμα του έχει ύψος 130μ και η ονομαστική ισχύς του είναι 153 MW. H λίμνη που θα σχηματιστεί μόλις γίνει η έμφραξη (του αγωγού εκτροπής) και γεμίσει το φράγμα, θα φτάνει μέχρι την περιοχή Νησί, ισοπεδώνοντας τη φυσική ροή του μέσα στο φαράγγι. Εκτός από τα γεωλογικά μνημεία που θα χαθούν, υπάρχουν και άλλα μνημεία, τόσο θρησκευτικά όπως το ασκηταριό του Αγίου Νικάνορα, ή η Μονή Τουρνικίου, που κινδυνεύουν.



Το τμήμα στο "κόκκινο φαράγγι" του Αλιάκμονα, είχε από παλιά τη φήμη ενός από τα τρία δυσκολότερα ελληνικά ποτάμια, μαζί με τον Αώο και τον Ερύμανθο. Η δυσκολία του Αλιάκμονα Β - όπως τον γνωρίζουμε οι περισσότεροι - καθορίζεται σημαντικά απ' τον όγκο νερού και κυμαίνεται από 4ο έως και 5ο βαθμό σε ψηλές στάθμες, με ενδιάμεσα εύκολα κομμάτια 2ου έως 3ου βαθμού.



Είναι ένα ποτάμι που γίνεται το ίδιο ευχάριστα με kayak όσο και με raft, εκτός από τα τέσσερα μεγάλα περάσματα, έχει αρκετά σημεία για παιχνίδι και σίγουρα πολλή ομορφιά, ιδιαίτερα στους βράχινους όγκους που υψώνονται δίπλα του, στη μοναδική γεωλογία των οποίων έχουμε ήδη αναφερθεί, εδώ

Θέλουμε ν' αποχαιρετήσουμε το ποταμό που μας έχει χαρίσει τόσες πολλές ευχάριστες στιγμές. Από τις πρώτες εκπαιδευτικές μας επαφές στη μεγάλη δυσκολία και τον όγκο νερού, με τη σχολή καγιάκ προχωρημένων της Μετάβασης το 1999, μέχρι τις στιγμές έντασης και αγωνίας, με το Νίκο, μπροστά στα μάτια ολόκληρης σχολής να πέφτει και να περνά απ' το μεγάλο σιφώνι που έκτοτε πήρε τ' όνομά του. Απ' το μεγάλο κολύμπι της Μαρίας στο 1ο μεγάλο πέρασμα και τους συνοδούς της σχολής ν' αναφέρουν αγωνιωδώς απ' τον ασύρματο πως δεν πρόλαβαν να τη πιάσουν και πάει για το επόμενο πέρασμα, μέχρι τις χαλαρές παρεϊστικες Γιουροβισιονικές καταβάσεις της παρέας του βαρυφορτωμένου Terios των 5 καγιάκερς και των 7 σκαφών.

Θέλουμε ν' απολαύσουμε μια τελευταία φορά το φαράγγι του, πριν αυτό πνιγεί στη τεχνητή λίμνη Ιλαρίωνα. Ν' ακολουθήσουμε τη φυσική ροή του πριν αυτή εγκλωβιστεί απ' το φράγμα. Να γευτούμε τη δύναμη και την ορμή του πριν αυτή σκλαβωθεί για πάντα στις τουρμπίνες για την παραγωγή ενέργειας.



Την Κυριακή 16 Μαίου 2010, λοιπόν (εναλλακτική ημερομηνία 30 Μαίου - θα διευκρινιστεί τις επόμενες μέρες ανάλογα με τις συμμετοχές), σε συνεργασία με τους φίλους μας στην Τrekking Hellas Γρεβενών, οργανώνουμε μια κατάβαση στο φαράγγι του Αλιάκμονα, με καγιάκ ή με ραφτ, ή ακόμη και με τα πόδια, σε μονοπάτια που φτάνουν σε σημεία θέας του φαραγγγιού ή στη μνημεία που θα χαθούν. Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν ας απαντήσουν με σχόλιο αμέσως παρακάτω, ή ας επικοινωνήσουν με τον γράφων.