Όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος πιστοί στο μεταπασχαλινό ραντεβού μας, ξεκινήσαμε το οδοιπορικό μας για ένα πενθήμερο καγιάκ στα ποτάμια της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας. Το Πάσχα φέτος ήτανε αργά και δυστυχώς τα νερά δεν ξέρουν από άγιες μέρες ή ραντεβού. Οι πληροφορίες που είχαμε από τους φίλους μας στην Ευρυτανία, τα Τζουμέρκα και τα Γρεβενά δεν ήταν ελπιδοφόρες, αλλά αυτό δεν ήταν από μόνο του αρκετό να σαμποτάρει την παραδοσιακή πια εκδρομή μας. Παναγόπουλος, αδελφοί Χειμώνες και Μαυρής θ' αποτελούσαν τον αρχικό πυρήνα. Ακόμα και κάποιες ασθένειες ή δουλειές της τελευταίας στιγμής, που κρατούσαν κάποιους απ' τους σταθερούς συμμετέχοντες σε αναμονή, θα λύνονταν τις αμέσως επόμενες μέρες, ώστε η ομάδα να μεγαλώσει κι άλλο.
 |
| Στο Terios οι δυο gadgetάκηδες Μαυρής και Παναγόπουλος ουκ ολίγες φορές τσακώνονταν ποιανού το GPS δείχνει το σωστό δρόμο... |
Ημέρα 1η: Τρίτη του Πάσχα. Το πρωινό μας ραντεβού στην εθνική οδό Αθηνών Λαμίας, είχε μισή ώρα καθυστέρηση, μια και κάποιος - και φυσικά όχι ο γράφων - στριφογύριζε όλο το βράδυ στο κρεββάτι του και δε κοιμήθηκε παρά τα ξημερώματα. Γεραααάματααα...
Αν και οι προοπτικές δεν ήταν κι οι καλύτερες, είχαμε αποφασίσει να δοκιμάσουμε πρώτα την περιοχή των πηγών του Αχελώου, έτσι και βάλαμε πλώρη για τα χωριά του Ασπροποτάμου, στα ορεινά Τρίκαλα. Μια πανέμορφη περιοχή με λιγοστά και σχετικά εύκολα ποτάμια. Στόχος μας στην περιοχή οι Λάκμος, Καμναϊτικος (φωτό πάνω) και Ασπροπόταμος.
