Tα καράβια στα καρνάγια

"Tα καράβια στα καρνάγια, π’ ήταν κάποτε στολίδια,

δίνε Παναγιά κουράγια, ώσπου να γινούν σανίδια.

Πως θρηνούνε τα κατάρτια, σα θυμούνται τα λιμάνια, 

και τα σπάνε σε κομμάτια, κάποια άρρωστα αλάνια. 

Κρύβουνε πολλά φαρμάκια, τα θαλασσινά παιχνίδια,

καπετάνιοι και ναυτάκια, είναι αχ! σκληρά καρύδια".

Αγαπητοί Φίλοι καλημέρα,

Το παραπάνω παραδοσιακό τραγούδι είναι αφιερωμένο σε όλα τα άρρωστα αλάνια που σπάνε τα καράβια , γιατί όποιος δεν έχει σπάσει καράβι τότε δεν έχει ζήσει τίποτε από την ζωή των ναυτικών.
Και αν δεν καταλάβατε κάπως έτσι ολοκλήρωσε ο εξαγνιστής την αποστολή του, σε ένα ανήλιαγο και σκοτεινό καρνάγιο, πέρασε την ψυχή του Βurn από το ‘’καθαρτήριο’’.
Δείτε με σειρά το φωτορεπορτάζ για το κόλλημα καγιακ,

Α ρε Καρπενησιώτη... φονέα σκαφών.

Καλό ΣΚ
Σπύρος Παναγό

Το καρνάγιο

Οι 3 αιρετικοί επιστρέφουν στα Φιδάκια

Ο εκπρόσωπος τύπου των 3 αιρετικών - ναι, τους βγήκε πια το όνομα (αν και μπήκα στο πειρασμό να τους μετονομάσω σε "3 στριφογυριστούς" μετά την πρώτη τους περιπέτεια - επέστρεψε απ' το εξωτερικό που βρισκόταν (όχι, οι πληροφορίες πως τον είχαν στείλει για scouting σε άλλη ήπειρο δεν επιβεβαιώνονται... ακόμα)  και ευθύς έπιασε να μου γράψει τα των τελευταίων τους εξορμήσεων. Όχι, δεν ήταν τόσο η διάθεση να μας μεταφέρει γρήγορα τις εμπειρίες τους απ' τα ποτάμια των τελευταίων εβδομάδων, αλλά ο φόβος μήπως τη θέση του ως ανταποκριτή την πάρει άλλος απ' την τριάδα, ή ακόμα χειρότερα, αναλάβω εγώ να σας μεταφέρω την εικόνα... Καταλαβαίνετε...!
Ας αφήσουμε όμως το Χάρη να μας διηγηθεί τα των Κάτω Φιδακίων 


Φιδακια 4 Φεβρουαριου 2012

Πριν λιγες εβδομαδες οταν ειχαμε κατεβει τα ανω φιδακια ειχαμε αφησει το κλασικο κοματι της διαδρομης, το οποιο και σκεφτηκαμε να κατεβουμε αντι προπονησης πριν αρχισουμε να μπαινουμε σε σοβαροτερα ποταμια. Στην τριαδα προστεθηκε κ ο γνωστος φαρμακοτριφτης ο οποιος και τιμησε την αλλοτε ενδοξη παρεα του Teamadara. Αφου φτασαμε στη γεφυρα ειδοποιησα τον γνωστο ταξιτζη απο το Θερμο για να μας κανει τη μεταφορα και εφυγα για την εξοδο ρωτωντας πρωτα ολους εαν ειχαν παρει ολα τους τα πραγματα.

Φευ, γυριζοντας και πριν μπουμε στο ποτάμι και αφου ξύπνησε ο Κος Ζιάκας μας γνωστοποιησε οτι το κρανος του παρεμεινε στο αυτοκινητο ...

Με τη γνωστη υπομονη που μας χαρακτηριζει καθησαμε αλλη μια ωρα για να τον περιμενουμε να παει να το φερει στην εξοδο και πισω - καποιες προτασεις να βρουμε ενα μπιτονι για το κεφαλι εμειναν στο επιπεδο των προτασεων (δεν ειναι ολοι καγιακερ)!!!

Σταθμη χαμηλη με αρκετες αλλαγες στα περασματα και καινουριες γραμμες. Το ποταμι κινηθηκε σε μεχρι ΙΙΙ (+) βαθμό. Ο υπογραφων διετελεσε κ χρεη μπιφτεκιου στα 

περασματα. 

Πίσω στο χρόνο. Αγώνες Άνω Λούσιου 2008

Αγώνες "Xtreme" θα έχουμε την Κυριακή στο River Festival και μια και ο Χάρης αναφέρθηκε στους θρυλικούς αγώνες του Άνω Λούσιου, ας πάμε μια βόλτα πίσω στο χρόνο. Οι αγώνες Xtreme Kayaking στον Άνω Λούσιο του 2008, ήταν ομολογουμένως οι πιο "σπιντάτοι", κάτι που διακρίνεται ιδιαίτερα στην ειδική έκδοση με τα "Παρελειπόμενα" που είχαμε δημοσιεύσει τότε στο TEAMadara.

 
Κάντε κλικ στις φωτό για καλύτερη ανάλυση

Ημέρες Καγιάκ 2011 - Στην πίστα ξανά

Σαββατοκύριακο 12-12 Μαρτίου 2011. Πρώτο Σαββατοκύριακο των φετινών Ημερών Καγιάκ που ανοίγει φέτος η πίστα καγιάκ για το κοινό. Και μιλώντας για το κοινό εννοούμε προφανώς όσους δεν εμπλέκονται σε αγώνες σλάλομ ή σχολές καγιάκ, είτε ως εκπαιδευόμενοι ή ως "συνοδοί" - "ασφάλεια πίστας".

Τα "εισαγωγικά" δεν τα βάζω τυχαία, γιατί αν δε τα 'βαζα θα έπρεπε να υιοθετήσω κάποιους άλλους χαρακτηρισμούς για συγκεκριμένα άτομα που είδαμε σε ρόλους συνοδών στη πίστα και τους οποίους μου πρότεινε φίλος καγιάκερ, γνωστός για τις "αιρετικές" απόψεις του.

Καλοκαιρινό ΒΒQ με ποιοτική ελληνική μπύρα

Λίγο πριν εγκαταλείψουν κι οι τελευταίοι το κλείνον άστυ, άλλοι για τα χωριά και τα εξοχικά τους, άλλοι για πιο εξωτικά μέρη διακοπών, είπα να πραγματοποιήσω μια παλαιότερη υπόσχεσή μου. Να κάνουμε μια μάζωξη ειδικά για μπύρα. Αλλά όχι μπύρα ότι κι ότι... Μπύρα ποιοτική και ελληνική. Μπύρα από τις ελληνικές μικροζυθοποιίες Septem, Corfu, ΖΕΟΣ και Βεργίνα.

Επιτέλους αξιώνομαι να δημοσιεύσω το σχετικό ρεπορτάζ...

Τα τραπέζια στήθηκαν στο κήπο, η φωτιά άναψε στο BBQ και παρά του ότι ο master ψήστης Παναγό μας το παιζε ντίβα και μας πέταγε κάτι δικαιολογίες του στυλ ο μουσαφίρης δεν πιάνει κάρβουνα στα χέρια του, τα καταφέραμε πιστεύω μια χαρά.

 Αρκετοί "δευτεροκλασάτοι" μουσαφίρηδες (βλέπε Καγιάκερ, Κόλλιας, κλπ) υπό το γενικό πρόσταγμα του Χάρη Μαυρή (έμπειρος surfer και ψήστης) φρόντισαν ώστε καλαμάκια, μπριζόλες και πίτες να φθάνουν με σταθερή συχνότητα στο τραπέζι. Τώρα αν κάποιοι δε πρόλαβαν να δοκιμάσουν κάτι, ας κοιτάξουν προς την πλευρά των γνωστών "μακρυχέρηδων" (φωτό κάτω)

Δε θα μπορούσα να μην φιλοξενήσω εδώ και την ειδική ανταπόκριση του "Tasting" στη βραδιά, αλλά για μια πιο ενδελεχή ματιά στα τεκτενόμενα της βραδιάς, επισυνάπτω και μερικές "κατατοπιστικές" φωτογραφίες.

Αγαπητοί Φίλοι,

To βράδυ που μας πέρασε το tasting βρέθηκε σε xtreme μπυρογνωσιακή συνάντηση. Με θέμα ‘’ελληνικές μικροζυθοποιίες ‘’ . Η αλήθεια είναι ότι ο οικοδεσπότης Νίκος Μαυ μας οδήγησε στην ‘’κορυφή της γεύσης’’ (εξ ου και η φωτογραφία) από άγνωστες στους περισσότερους ελληνικές μπύρες τοπικών παραγωγών. 

Όπως η Septem (Ευβοια),Corfu (Κερκυραική), Βεργίνα ή Pilsener (όχι η γνωστή στα ΣΜ) {Η weiss Σπύρο, η Βεργίνα Weiss την οποία τη βρίσκετε στο Μαρινόπουλο} και καμμιά ακόμη 10αριά ειτκέτες που δεν συγκράτησα μετά από τα 6-7 ποτήρια στην θερμοκρασία των 4-5ο βαθμών (σύμφωνα με το ειδήμονα η θερμοκρασία που πίνετε η μπύρα) {των συγκεκριμένων τύπου pilsner, lager και weiss, ενώ οι ale απολαμβάνονται καλύτερα στους 7 βαθμούς, ώστε να μπορούν να βγάλουν όλα τ' αρώματα και τις γεύσεις που αδρανοποιούνται με το ψύχος. Γι αυτό άλλωστε και οι μπύρες μαζικής παραγωγής (Amstel, Heineken, κλπ) προτείνεται να πίνονται παγωμένες - για να μην καταλάβει κανείς πως δεν έχουν και κάποια ιδιαίτερη γεύση και άρωμα.}

Προσωπικά αλλά νομίζω και οι περισσότεροι των συμμετεχόντων ανέδειξαν την Ζέος (από το Άργος) σαν την κορυφή όλων. Δυστυχώς όμως είναι δύκολο να την βρεις εκτος της περιοχής της.

Συνοδεία της μπυροκατάναξης είχαμε υπέροχα λουκάνικα, καλοψημένο κοτόπουλο (συγχαρητήρια στους ψήστες) και χοιρινές μπριζόλες (είχαν στεγνωσει λίγο). Ξεχώρισαν οι πίττες ολικής άλεσης

Την επιτροπή αποτελούσαν εκτός του γράφοντος οι Ασημίνα, Γιάννης Κ, Μαρία Δ, Δημήτρης Κων, Μερόπη Σγ, Σπύρος Ζι, Μαίρη Φιλ, Χάρης Λου, Γιάννης Μπο, Νίκος Λε (Καγιάκερ ή από εδώ και πέρα μάλλον surfer),Ζέτα Μαυ, Xάρης Μαυ και η συζύγος του..

Η ζεστή βραδυά κύλησε ήρεμα με τον Νίκο να μας παρουσιάζει την κάθε μπύρα ξεχωριστά, αν είναι για πριν ή για το φαγητό, με τι συνοδέυονται, που τις βρίσκεις κλπ.

Η παρέα επίσης ανέλυσε διεξοδικά και αθλητικά θέματα όπως το καγακ, το ποδήλατο, αλλά για κάποιο λόγο έδωσε έμφαση στο surf. Πάντως σίγουρα αυτό δεν οφείλοταν στην κατανάλωση της μπύρας, οι οποίες λόγω ποιότητας όχι μόνο δεν σε φούσκωναν, αλλά δεν σε ζάλιζαν κιόλας. ΑΛΛΗ ΓΕΥΣΗ που λένε.

 

Κατά τις 1.15 στο σπίτι μου, ενώ τα βλέφαρα μου βάραιναν, αναρωτιόμουν επηρεασμένος από τις άσχημες ειδήσεις που ακούμε καθημερινά του τελευταίους μήνες στην τηλεόραση , αν τα περί μη ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας, δεν ισχύουν για τις ελληνικές μικροζυθοποιίες και ίσως είναι η εξαίρεση του κανόνα. Τόση ‘’μεγάλη ποιότητα’’ σε ένα ‘’μικρό μπουκάλι’’ δεν το συναντάς καθημερινά στην Ελλάδα.


Τα λέμε


Σπύρος

Οι μπύρες που δοκιμάσαμε ήταν οι εξής:
Septem Pale Ale, Septem Pilsner και Septem Honey Golden Ale (από την Εύβοια),
Corfu Pilsner, Corfu Real Ale Special και Corfu Real Ale Bitter (από τη Κέρκυρα),
ZEOΣ pilsner απαστερίωτη (από το Άργος) και οι πολύ καλές Weiss Beers της Βεργίνα (Ξάνθη)!

Άλλες ελληνικές μικροζυθοποιίες που φτιάχνουν καλή μπύρα και που μπορεί κάποιος να βρει σε μεγάλα super markets ή ενημερωμένες κάβες, είναι η Ρεθυμνιακή (Ξανθιά και Μαύρη Lager), η Πειραϊκή (Pilsner, Pale Ale και Lager), η Craft (με έξι διαφορετικές ετικέτες απ' τις οποίες θα πρότεινα τις Black και Smoked Lager), ενώ πιο δύσκολες να βρεθούν είναι οι μπύρες της Κρητικής "Χάρμα" (προς το παρόν μόνο στα Χανιά), της Ροδίτικης "Magnus Magister", της Πατρινής "Πολιτεία", της Μεσσηνιακής "Νέδα".

Για όσους ενδιαφέρονται για τις ελληνικές μικροζυθοποιίες, αλλά και την ποιοτική μπύρα γενικότερα, σας προτρέπω να επισκέφτεστε τους Μπυραματισμούς

Κότσαλο - παραλειπόμενα...

Κι επειδή είμαι στο τσακ να κατηγορηθώ πως έχω γίνει πολύ μαλακός και δεν τα λέω όλα όπως έχουν...

είμαι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένος να μην κρύψω τίποτα απ' αυτά που συνέβησαν πίσω απ' τα παρασκήνια, στην εκδρομή του Κότσαλου!

(Κλικ στις εικόνες για μεγαλύτερη διάσταση)

Συνεχίζεται....