Καρπενησιώτης - Κρικελοπόταμος. Ουτε οι καταρες ουτε τα βουντου δεν θα μας πτοουσαν ...

Καλό Πάσχα σε όλους τους καγιάκερς και τους φίλους των ποταμών.

Η άνοιξη έφτασε και μετά από μια σαιζόν που για κάποιους ήταν ιδιαίτερα δραστήρια, ενώ άλλοι την παρακολούθησαν μέσα απ' το ταπεινό αυτό Καγιακολόγιο, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για την καθιερωμένη μεταπασχαλινή εκδρομή στα φουσκωμένα πια ποτάμια. Θα μου πείτε, γιατί; Έπεσαν ποτέ τα νερά φέτος; Πράγματι, όλο και κάπου υπήρχαν καλές στάθμες αυτή τη χρονιά, αλλά τώρα είναι τα καλύτερα! Καλά ποτάμια λοιπόν σε όσους τυχερούς βρεθούν με τα καγιάκ τους στα πανέμορφα ποτάμια της χώρας μας, μαζί βέβαια και με τους φίλους μας τους Γερμανούς, Ιταλούς, Αυστριακούς, Τσέχους, που μας επισκέπτονται για καγιάκ ανελλειπώς τα τελευταία χρόνια. Ας ελπίσουμε πως οι συγκεκριμένοι άνθρωποι θα ξανατύχουν της ελληνικής φιλοξενίας και δεν θα πληρώσουν τα σπασμένα για την τρόϊκα και τους δικούς μας τους πολιτικούς που θα 'πρεπε να τους πετάξουμε στο πρώτο ποτάμι που θα βρούμε μπροστά μας...

Για την συνάντηση των "Τριών Αιρετικών" και του "Εξαγνιστή" τους στο Καρπενήσι, τα 'χαμε ξαναπεί εδώ. Βέβαια θα μου πείτε πως αφού τα 'χαμε ξαναπεί, ποιός ο λόγος να τα ξαναλέμε; Παλιά ξινά σταφύλια; Κι όμως, αν δεν τα ξαναπούμε θα μας την πούνε οι Αιρετικοί, πως δημοσιεύσαμε μόνο τα του Εξαγνιστού και αποκρύψαμε τα δικά τους, οπότε, ιδού και η ανταπόκριση των Αιρετικών από την κατάβαση στον Καρπενησιώτη, ως πρόλογος για την κυρίως ανταπόκριση, του Κρικελοπόταμου.

Ας άφεθούμε λοιπόν στη διήγηση του Χάρη του Λουκό κι ας ευχηθούμε στους εκδρομείς του Πάσχα των Καγιάκερς, τους εξαγνισμένους πια αιρετικούς... Καλά νερά και γερά σκάφη!

Μέρος Α: Ραντεβου Στα Τυφλά!!


Μετα λιγοτερο απο ενα χρονο πισω στο πανεμορφο Καρπενησι, οι τρεις αιρετικοι (οπως οι τρεις μαγοι) κινησαν να βρουν νερά. Μετα απο πολυ καιρο η αποφαση ειχε παρθει να παμε τριημερο, κλεβοντας τη Δευτέρα απο τη δουλειά. Στοχος Καρπενησιωτης, Κρικελλοποταμος, Αγραφιωτης, τρια ποταμια που καλυπτουν ολες τις απαιτησεις.
Στη διαδρομη ο ετερος καπαδοκης (Σπ. Παναγο) αποκαλυφθηκε οτι ειχε φτιαξει ομαδα με Βουλγαρακη, Κολλια κ θα πηγαιναν για Κατω Μορνο (ναι, πραγματι ειχαν παρει σοβαρες προμηθειες σε καλαμποκι!).

Οι 3 αιρετικοί, ο εξαγνιστής και το καρνάγιο της Αγίας Παρασκευής

Οι "3 αιρετικοί" συνεχίζουν τις περιοδείες τους ανά τους ποταμούς της Ελλάδας, αψηφώντας υψηλές στάθμες, αδιαπέραστα και προειδοποιήσεις από θεούς κι ανθρώπους... Αλλά στη φύση βασιλεύει η ισορροπία και όπου υπάρχει ένας "αιρετικός", αργά ή γρήγορα θα βρεθεί στο δρόμο του κι ένας "εξαγνιστής". Κι αν οι αιρετικοί είναι τρεις; Τότε ο "εξαγνιστής" θα έρθει μαζί με τους "άγγελους τιμωρούς"

Ανταπόκριση εξ' ουρανού... εεεε... εκ' Καρπενησίου ήθελα να πω, από τον Σπύρο Παναγό και το "Tasting Adventures in Greece" το οποίο φιλοξενούμε άλλη μια φορά στο "Καγιακολόγιο". Φωτό: Σπ. Παναγό - Φωτο & Video: Δημ. Κωνσταντινίδης (με κίνδυνο ζωής, σκυλόψαρα, αρκούδες, κλπ)

Έλεγε ο χρησμός
 …Και ήταν η χρονιά για το τέλος του κόσμου το έτος του Κυρίου 2012.
…Και άνοιξαν οι ουρανοί και έπεσε χιόνι ημέρες πολλές
…Και από τις νότιες χώρες ξεκίνησαν "οι 3 αιρετικοί" νωρίς σκορπώντας τον χαλασμό από όπου περνούσαν
…Και στην χώρα του θέρμου πέρασαν από τα Ανω Φιδάκια και τα έπλευσαν με τις κιβωτούς τους και άφησαν πίσω τους πανικό
…Και στην χώρα την Ερυμάνθειο είδαν πολλά νερά τα μάτια τους και άφησαν τους ντόπιους χωρίς λαλιά
…Και στην χώρα της αρχαίας Γόρτυνας είδαν το σημαδιακό νούμερο 54 και άφησαν πίσω τους πολλές καταστροφές.
…Και στην χώρα την Στρόμη ανέβηκαν ψηλά στον Ανω Μόρνο και άφησαν ορφανά.

Αυτά έβλεπε ο Μάντης και αναφώνησε: "γιατί Κύριε μας τιμωρείς τόσο πολύ , βοήθησε μας να τους σταματήσουμε"
Και ο Κύριος απάντησε "πήγαινε Μάντη και δώσε τούτο τον χρησμό"

"Από τον νότο θα ξεκινήσει ο Εξαγνιστής μαζί με τους Άγγελους τιμωρούς και αφού τους πάρει στο κατόπι από την κάτω χώρα του Μόρνου θα τους βρει ψηλά στην Καρπενήσια χώρα και τίποτα δεν θα είναι ίδιο μετά, νερά θα πλημμυρίσουν την χώρα εκείνη και εκεί στον τόπο του Γαύρου οι "3 αιρετικοί" θα συγκρουσθούν με τον "Εξαγνιστή" και τους "Αγγελους τιμωρούς" και κιβωτοί θα σπάσουν και μετά από το σιφώνιον του Λου θα εξέλθει ο εξαγνσιμός και η τιμωρία"
Και ούτως εγένετο


Το Σ που μας πέρασε το tasting βρέθηκε στο Καρπενήσι και συγκεκριμένα στον ποταμό Καρπενησιώτη με στάθμη μέτρια προς υψηλή ένα ποτάμι της τάξεως IV WW.

Την παρέα αποτελούσαν ‘’οι 3 αιρετικοί’’ Δημήτρης Κων (Κονίδης), Χάρης Λου, Δημήτρης Θωμ, ενώ στον ρόλο του ‘’Εξαγνιστή και των Άγγελων τιμωρών’’ οι Σπύρος Πα, Αντώνης Βου και Γιάννη Κολ.

Μεταπασχαλινές καγιακοεξορμήσεις. Μέρος 4ο: Καρπενησιώτης

Κυνηγώντας τα νερά κι έχοντας γυρίσει όλη την Ήπειρο, κατευθυνόμαστε νότια προς το Καρπενήσι. Μετά από την διανυκτέρευση σε σκηνάκια μεταξύ Ρεντίνας και Φουρνών, ήπιαμε τον καφέ μας μέσα στα έλατα και ξεκινήσαμε για Καρπενήσι.

          

Μια ώρα μετά περνάγαμε το Καρπενήσι και φτάναμε στο χωριό Γάβρος. Μετά τα ιχθυοτροφία με τις πέστροφες βρίσκεται το φιλόξενο ξέφωτο που φιλοξενεί κατά καιρούς καγιάκερς με αυτοκινούμενα που περιοδεύουν ανά την Ελλάδα. Ένα μικρό οργανωμένο camping λείπει θα έλεγα απ' την περιοχή. 

Με το που φτάσαμε ξύπνησαν και τα παλικάρια μας, ο Αντώνης ο Βουλγαράκης, ο Νίκος ο Μπέης κι ο Ηλίας ο Μακρής, που είχαν έρθει Καρπενήσι για καγιάκ, ποδήλατο και τρέξιμο και κινούνταν με το αυτοκινούμενο του Αντώνη.

Οι υπόλοιποι της παρέας μας, αναμένονταν να φτάσουν από Αθήνα σε καμιά ώρα, οπότε είχαμε στη διάθεσή μας κάμποση ώρα να πούμε τα νέα μας με τα παιδιά, αλλά και να κάνουμε κάποιες εργασίες συντήρησης των σκαφών (βλέπε επανατοποθέτηση καθίσματος στο Mamba)

Το ποτάμι είχε μπόλικο νεράκι... ότι κι αν σημαίνει πια αυτή η έκφραση. Τα παιδιά είχαν ελέγξει τα δύσκολα περάσματα από χθες (προσεγγίζονταν εύκολα απ' το δρόμο) και ο Νίκος ο Μπέης που δεν θα έμπαινε στο επάνω κομμάτι, θα μας περίμενε "αρματωμένος" στις θέσεις των δυο κυρίως περασμάτων, με το σχοινί ανά χείρας. Βλέποντάς τον θα ξέραμε πως θα πρέπει να βγούμε να μελετήσουμε τις γραμμές που θα παίρναμε.

Η σαιζόν καγιάκ ξεκίνησε. Καρπενησιώτης και Αγραφιώτης.

Η νέα σαιζόν καγιάκ ξεκίνησε στα μέσα Δεκεμβρίου, με τη μικρή μας εξόρμηση στο Καρπενήσι και καταβάσεις σε Καρπενησιώτη και Αγραφιώτη. Για τη συγκεκριμένη εξόρμηση δεν θα γράψουμε κάτι τώρα, μια και θα τα διαβάσουμε σύντομα στις Κορφές, σε περιγραφή Γιώργου Μαργαρίτη.

Επιφυλασόμαστε να σχολιάσουμε όμως, μια και κάτι περιγραφές του στυλ "Προφητικά ο Χάρης ζήτησε από τον Νίκο να ασφαλίσει από την αριστερή όχθη ένα πέρασμα μήκους 100 μέτρων, με βράχια και πτώσεις, του οποίου θα δοκίμαζε μια πιο ανορθόδοξη γραμμή..." χρειάζονται περεταίρω ανάλυση.

Τα αποτελέσματα των "κάπως πιο ανορθόδοξων γραμμών"

Σε αναμονή λοιπόν του "επίσημου άρθρου" που μαθαίνω πως θα κυκλοφορήσει στις 15 Μάρτη, σας αφήνω με μερικές μόνο φωτογραφίες από τον Αγραφιώτη.

Ο Αγραφιώτης από τη γέφυρα Βαρβαριάδας

Ο Αγραφιώτης στη γέφυρα Καρβασαρά

Η σμίξη με το Μυρισιώτικο ρέμα.

Το γραφικό ξυλογέφυρο του Μυρισιώτικου μαγνητίζει το φωτογραφικό φακό κάθε φορά.

Μια στάση για καφεδάκι στο "αυθεντικό" καφενείο, πάνω στο δρόμο του συνοικισμού Κότιτσα. Ξυλόσομπα, δυο τρεις φιλικές κουβέντες με τους λίγους ντόπιους που επιμένουν να μένουν ακόμα στα χωριά του Αγραφιώτη και καφεδάκι ελληνικό σε τιμή άκρως τοπική και όχι τουριστική. Σας παρακαλούμε να το προτιμήσετε όποτε σας βγάζει ο δρόμος σας...

Ακόμα μια στάση για ν' απολαύσουμε τη θέα των Αγραφιώτικων βουνών και τις κορφές που ξεπροβάλουν απ' την ομίχλη.

Και μια τελευταία, στη γραφική γέφυρα "Μπλό", πάνω στο μονοπάτι Ε4.

Δυστυχώς το ποτάμι δεν είχε αρκετό νερό να κάνουμε και το πάνω κομμάτι που περνά κάτω απ' τη γέφυρα.

Στο ποτάμι τώρα. Με μέτρια προς χαμηλή στάθμη, ο Αγραφιώτης από τη γέφυρα Επινιανών που ξεκινήσαμε, μέχρι το 1ο πέρασμα, λίγο πριν τη διασταύρωση για Άγραφα, ήταν ομαλός και με χαμηλή δυσκολία (WW II - III).

Το πέρασμα (λέγεται και της πεζογέφυρας, από την παλιά ρημαγμένη πεζογέφυρα που διασχίζει το ποτάμι πάνω απ' το πέρασμα) είναι ένα boulder garden 50περίπου μέτρων και δυσκολίας ΙΙΙ έως ΙV αναλόγως της στάθμης.

Ο Παύλος, ο Γιώργος και η Χριστίνα, κάτω απ' τη πεζογέφυρα.

Στο επόμενο video, ο Δημήτρης και η Χριστίνα, στο πέρασμα της πεζογέφυρας.

Ένα ακόμα πέρασμα καραδοκεί, δυο στροφές μετά. Μια σκάλα 100μ δυσκολίας ΙΙΙ+ έως ΙV- που μας ανέβασε κατακόρυφα το κέφι (μαζί με την αδρεναλίνη).

Σε λίγο, το βουνό κλείνει μπροστά μας. Μπαίνουμε στο φαράγγι "Τρύπα του Αγραφιώτη". Αν το ίδιο το φαράγγι είναι όμορφο, η είσοδός του είναι απλά φαντασμαγορική.

Πράσινα τοιχώματα και νερά που πέφτουν σε μικρά καταρακτάκια, δημιουργούν ένα από τα ομορφότερα μέρη. Το λένε μικρό "Πάντα Βρέχει" οι Ευρυτάνες και δεν έχουν και άδικο...

Στο επόμενο video, η Χριστίνα στην είσοδο του φαραγγιού.

Αφού χορτάσαμε να κοιτάμε τις ομορφιές γύρω μας, ξεκινήσαμε να διασχίσουμε το φαράγγι.

Τα τοιχώματα απόκρημνα και ψηλά, τα πετρώματα με σπάνιους γεωλογικούς σχηματισμούς και το ποτάμι σε χαλαρό ρυθμό (έως ΙΙΙ)

Σε λίγο θα βγούμε απ' το φαράγγι. Στο τελευταίο χιλιόμετρο μέχρι την έξοδο στον Καρβασαρά, αναπολούμε τις τόσες ομορφιές που είδαμε, αλλά και τα λίγα αλλά ευχάριστα δύσκολα περάσματα που μας χάρισε το ποτάμι.

Μακάρι οι Ευρυτάνες να κρατήσουν αντίσταση στην τεράστια επίθεση που δέχονται από τις εταιρείες ανάπτυξης υδροηλεκτρικών έργων, που έχουν βάλει στο μάτι τον Αγραφιώτη και τους περισσότερους παραποτάμους του.

  Ένας απ' τους απειλούμενους παραποτάμους είναι και το ρέμα των Αγράφων, ή αλλοιώς Αγραφιάς,

Από μια γρήγορη ματιά που ρίξαμε, ο Αγραφιάς φαίνεται πως κατεβάζει αρκετό νερό και νωρίς την άνοιξη που θα λειώνουν τα χιόνια, ίσως τον επισκεφθούμε με τα καγιάκ.

 

Το χωριό των Αγράφων, προικισμένο να βρίσκεται περικυκλωμένο από όμορφες χιονισμένες βουνοκορφές.

Το παλιό πέτρινο γεφύρι του Αγραφιά, άψογα διατηρημένο, αποτελεί ακόμα ένα κόσμημα της περιοχής.

όπως μικρό κόσμημα είναι και αυτή η ντριστέλα. Η νεροτριβή δίπλα στο μικρό ιχθυοτροφείο της ταβέρνας "Νερόμυλος" στο πόδι των Αγράφων,

όπου και καταλήξαμε για τον απαραίτητο "ανεφοδιασμό"

Ευρυτανία και Άγραφα. Ένας ευλογημένος τόπος που αξίζει να επισκεφτόμαστε όσο πιο συχνά μπορούμε. Ένας τόπος που όμως κινδυνεύει να μετετραπεί σε μια σειρά από εργοτάξια, υδροηλεκτρικών έργων και αιολικών πάρκων. Ας είμαστε σε επιφυλακή λοιπόν.

Συμμετέχοντες: Δημήτρης Σπυρόπουλος, Χριστίνα Δημητριάδη, Γιώργος Μαργαρίτης, Δημήτρης Κωνσταντινίδης, Χάρης Λουκόπουλος, Παύλος Γεωργιλάς, Yvonne Walser και Νίκος Μαυρής.

Περισσότερες φωτό από τη συγκεκριμένη εξόρμηση μπορείτε να δείτε και εδώ

Διαβάστε και το σχετικό άρθρο "Στην Τρύπα του Αγραφιώτη", στο blog των Φίλων των Ποταμών.

Στο επόμενο post...

 "Ευτυχώς που είχε ομίχλη στο Μόρνο και δε μας βλέπανε..."