Λίμνη Ιλαρίωνα. Εδώ που κάποτε έτρεχε ο Αλιάκμονας

Πριν τρία χρόνια περίπου είχαμε μιλήσει για την επερχόμενη λειτουργία του φράγματος του Ιλαρίωνα στον Αλιάκμονα και μάλιστα είχαμε τιμήσει το μεγαλόπρεπο ποτάμι με μια τελευταία κατάβαση στο πανέμορφο "κόκκινο φαράγγι", το εντυπωσιακότερο σίγουρα τμήμα του Αλιάκμονα, που κατεβαίνεται με καγιάκ. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το τελευταίο μας εκείνο ταξίδι - αποχαιρετισμό, το Μάιο του 2010.

Το κόκκινο φαράγγι του Αλιάκμονα, ο Αλιάκμονας Β όπως είναι γνωστός στους φίλους του καγιάκ και του ράφτινγκ, είναι ένα απ' τα μόλις τρία τμήματα του κατά τ' άλλα μεγαλύτερου ποταμού στην Ελλάδα, με ενδιαφέροντα "άγρια νερά" και μακράν το πιο εντυπωσιακό και τεχνικά δύσκολο. Είναι επίσης ένα απ' τα ελάχιστα ποτάμια μεγάλου όγκου, που διαθέτει και φαράγγι με τεχνικές δυσκολίες, συνδιάζοντάς τες με μια μοναδικής ομορφιάς και σπανιότητας φύση, οπότε η απώλεια στο χώρο των ποταμών είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Είναι έγραψα; Με συγχωρείτε, λάθος... Ήταν ήθελα να πω. Γιατί παρά την καθυστέρηση της ολοκλήρωσης της, η έμφραξη που είχε προγραμματιστεί να γίνει πριν από δύο χρόνια, είναι πλέον γεγονός. Η σήραγγα εκτροπής κλείστηκε και το ποτάμι, παγιδευμένο από το 100 μέτρων ύψους φράγμα, άρχισε να σχηματίζει την τεχνητή λίμνη που πλέον θα ονομάζεται Λίμνη Ιλαρίωνος, από το όνομα της μονής που βρίσκεται στην περιοχή του φράγματος.
Ο φίλος και παλιός συνάδελφος Παναγιώτης που είναι από την περιοχή, μου έστειλε τις φωτογραφίες  από τη λίμνη που έχει σχεδόν γεμίσει το Δεκέμβριο. Όμορφη θα μου πείτε... Ναι, δε λέω. Όταν όμως ξέρεις πως ήταν πριν, όταν έχεις ζήσει το ζωντανό ποτάμι που έτρεχε μέσα σ' αυτό το φαράγγι, οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Αντίο φίλε Αλιάκμονα. Το περήφανο άγριο ποτάμι πέθανε, ζήτω η ήσυχη γαλήνια λίμνη! Άντε να ιδιωτικοποιηθεί τελείως και η ΔΕΗ να μην πάνε "χαμένες" οι "πράσινες" επενδύσεις των Ελλήνων...

Τελευταία Κατάβαση στο Κόκκινο Φαράγγι του Αλιάκμονα

Η Χριστίνα πλησιάζοντας τη γέφυρα του Αζίζ Αγά, στο Βενέτικο.

(Κλικ πάνω στις εικόνες για μεγαλύτερη διάσταση)

Οι παρασκευιάτικες μπόρες και η αναπάντεχα ψηλή στάθμη νερών δεν κατάφεραν να μας αποτρέψουν απ' την αποστολή μας. Μπορεί να μην κάναμε Μηλεοπόταμο το Σάββατο, περιοριζόμενοι σ' έναν Big Water, παιχνιδιάρικο Bενέτικο, με ένα καλό κύμα που ονομάστηκε "Αλκαίος" απ' τον ειδήμονα του είδους Παναγό, που πάντα ανακαλύπτει σούπερ κύματα παραμονές Γιουροβίζιον...

Ο Σπύρος συνεχίζει την παράδοση του "νονού" στον "Αλκαίο"

Αναλυτικό φωτορεπορτάζ για το Βενέτικο, με όλο το "παρασκήνιο" του πως καταλήξαμε τόσο κάτω απ' το φαράγγι της Πορτίτσας, θ' ακολουθήσει προσεχώς...


Η αποχαιρετιστήρια κατάβασή μας στον Αλιάκμονα στέφθηκε με επιτυχία, ακόμα κι αν καταφέραμε να μπούμε μόνο 8 καγιάκερς.

Με την Trekking Γρεβενών να μην συμμετάσχει στην κατάβαση την τελευταία στιγμή, η Μαρία και η Ντόρα που ανέβηκαν στα Γρεβενά για να αποχαιρετήσουν μαζί μας το μελλοθάνατο γίγαντα, έμειναν εκτός ποταμού να προσπαθούν να "διασκεδάσουν" τη στενοχώρια τους με λίγο από θρησκευτικό τουρισμό στο μοναστήρι του  Όσιου Νικάνορα (απλά "διασκεδάζοντας" την πλήξη των μοναχών) και γνωρίζοντας νέα συναρπαστικά μέρη (ακολουθώντας καλοπροαίρετες συμβουλές ντόπιου φορτηγατζή...!)

Τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β. Η ημερομηνία ορίστηκε.

Το τελευταίο ραντεβού μας με τον Αλιάκμονα, η τελευταία μας αναμνηστική κατάβαση στο Κόκκινο Φαράγγι, το οποίο του χρόνου θα πνιγεί στην τεχνιτή λίμνη του ΥΗΕ Αγ. Ιλαρίωνα, ορίστηκε για την Κυριακή 16 Μαίου 2010. Η ομάδα μας ήδη μετρά 9 καγιάκερς, και παρέα μας πιθανότατα θα είναι και μια ομάδα φίλων rafters, από την Trekking Hellas Γρεβενών.

Το πρόγραμμα μας έχει επίσης για το Σάββατο κατάβαση του τμήματος Βενέτικος Β - Αλιάκμονας Α, από τη γέφυρα Ελευθεροχωρίου μέχρι το χωριό Φελλί, ένα ακόμη τμήμα του ποταμού που κιδυνεύει να χαθεί από το σχεδιαζόμενο μεγάλο υδροηλεκτρικό έργο του Ελαφίου (αν τελικά προχωρήσει) ή από μια σειρά μικρότερων υδροηλεκτρικών που δεν θα κατακλύσουν αλλά θα στερέψουν τον Αλιάκμονα σε αυτό το τμήμα.

Εναλλακτικά για την πρώτη μέρα, αντί του Βενέτικου Β - Αλιάκμονα Α, υπάρχει και η λύση του Μηλεοπόταμου.

Σχετικά Άρθρα:

• Πρόσκληση για μια τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β
• Το κόκκινο φαράγγι του Αλιάκμονα. Αποχαιρετώντας 270 εκατομμύριων χρονων γεωλογική ιστορία
• Τέταρτο μεγάλο υδροηλεκτρικο, απειλεί τον Αλιάκμονα.
• Καλλιστώ. Κατασκευή Μεγα-Φραγμάτων στον ποταμό Αλιάκμονα.
• Αλιάκμονας Β. Στοιχεία Ποταμού - Φωτό (ΤΕΑΜadara Μάιος 2005)
• Αλιάκμονας Β. Χάρτης Ποταμού

Πρόσκληση για μια τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β

Όπως πιθανότατα γνωρίζετε, ένα από τα σπουδαιότερα ελληνικά ποτάμια, δεν θα υπάρχει του χρόνου - τουλάχιστον με τη μορφή που το έχουμε γνωρίσει. Ένα ποτάμι που κυλά μέσα σ' ένα βαθύ κι εντυπωσιακό φαράγγι, σχηματίζοντας κάποια απ' τα μεγαλύτερα περάσματα άγριου νερού που συναντάμε στα ποτάμια της Ελλάδας. Ο Αλιάκμονας.

Το μεγάλο υδροηλεκτρικό έργο του Αγίου Ιλαρίωνα, που κατασκευαζόταν τα τελευταία χρόνια στο τέλος του φαραγγιού, αμέσως πάνω από την τεχνητή λίμνη του υδροηλεκτρικού έργου Πολυφύτου, ολοκληρώθηκε πέρυσι.



Το φράγμα του έχει ύψος 130μ και η ονομαστική ισχύς του είναι 153 MW. H λίμνη που θα σχηματιστεί μόλις γίνει η έμφραξη (του αγωγού εκτροπής) και γεμίσει το φράγμα, θα φτάνει μέχρι την περιοχή Νησί, ισοπεδώνοντας τη φυσική ροή του μέσα στο φαράγγι. Εκτός από τα γεωλογικά μνημεία που θα χαθούν, υπάρχουν και άλλα μνημεία, τόσο θρησκευτικά όπως το ασκηταριό του Αγίου Νικάνορα, ή η Μονή Τουρνικίου, που κινδυνεύουν.



Το τμήμα στο "κόκκινο φαράγγι" του Αλιάκμονα, είχε από παλιά τη φήμη ενός από τα τρία δυσκολότερα ελληνικά ποτάμια, μαζί με τον Αώο και τον Ερύμανθο. Η δυσκολία του Αλιάκμονα Β - όπως τον γνωρίζουμε οι περισσότεροι - καθορίζεται σημαντικά απ' τον όγκο νερού και κυμαίνεται από 4ο έως και 5ο βαθμό σε ψηλές στάθμες, με ενδιάμεσα εύκολα κομμάτια 2ου έως 3ου βαθμού.



Είναι ένα ποτάμι που γίνεται το ίδιο ευχάριστα με kayak όσο και με raft, εκτός από τα τέσσερα μεγάλα περάσματα, έχει αρκετά σημεία για παιχνίδι και σίγουρα πολλή ομορφιά, ιδιαίτερα στους βράχινους όγκους που υψώνονται δίπλα του, στη μοναδική γεωλογία των οποίων έχουμε ήδη αναφερθεί, εδώ

Θέλουμε ν' αποχαιρετήσουμε το ποταμό που μας έχει χαρίσει τόσες πολλές ευχάριστες στιγμές. Από τις πρώτες εκπαιδευτικές μας επαφές στη μεγάλη δυσκολία και τον όγκο νερού, με τη σχολή καγιάκ προχωρημένων της Μετάβασης το 1999, μέχρι τις στιγμές έντασης και αγωνίας, με το Νίκο, μπροστά στα μάτια ολόκληρης σχολής να πέφτει και να περνά απ' το μεγάλο σιφώνι που έκτοτε πήρε τ' όνομά του. Απ' το μεγάλο κολύμπι της Μαρίας στο 1ο μεγάλο πέρασμα και τους συνοδούς της σχολής ν' αναφέρουν αγωνιωδώς απ' τον ασύρματο πως δεν πρόλαβαν να τη πιάσουν και πάει για το επόμενο πέρασμα, μέχρι τις χαλαρές παρεϊστικες Γιουροβισιονικές καταβάσεις της παρέας του βαρυφορτωμένου Terios των 5 καγιάκερς και των 7 σκαφών.

Θέλουμε ν' απολαύσουμε μια τελευταία φορά το φαράγγι του, πριν αυτό πνιγεί στη τεχνητή λίμνη Ιλαρίωνα. Ν' ακολουθήσουμε τη φυσική ροή του πριν αυτή εγκλωβιστεί απ' το φράγμα. Να γευτούμε τη δύναμη και την ορμή του πριν αυτή σκλαβωθεί για πάντα στις τουρμπίνες για την παραγωγή ενέργειας.



Την Κυριακή 16 Μαίου 2010, λοιπόν (εναλλακτική ημερομηνία 30 Μαίου - θα διευκρινιστεί τις επόμενες μέρες ανάλογα με τις συμμετοχές), σε συνεργασία με τους φίλους μας στην Τrekking Hellas Γρεβενών, οργανώνουμε μια κατάβαση στο φαράγγι του Αλιάκμονα, με καγιάκ ή με ραφτ, ή ακόμη και με τα πόδια, σε μονοπάτια που φτάνουν σε σημεία θέας του φαραγγγιού ή στη μνημεία που θα χαθούν. Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν ας απαντήσουν με σχόλιο αμέσως παρακάτω, ή ας επικοινωνήσουν με τον γράφων.