"Λουτροθεραπεια" στον Σμοκοβιτικο ή "Το χαμογελο του Τσελιγγα"

Καλά... καλά... δεν θα πάω στο Λάκμο, αν δεν καταθέσω και την άλλη άποψη περί σπα ή κοινώς λουτροθεραπειών, μια και κινδυνεύω να χαρακτηριστώ δυσμενώς και ανεπανόρθωτα. Ιδού λοιπόν η άλλη όψη περί Σμοκοβίτικου, δια χειρός Χάρη Λουκο, με guest star έναν συμπαθή μουστακαλή

Τα τηλεφωνα ειχαν αναψει μαζι με τα αρνια στη σουβλα και το ερωτημα πλανιοταν στον αερα: θα τα καταφερουμε να παμε την εβδομαδα μετα το Πασχα οπως καθε χρονο ή φετος θα το καψουμε. Ο λογος ηταν οτι εγω ημουν σε οριακο σημειο με τη δουλεια μου, ο Θωμο δηλωνε οτι μπορουσε μεχρι κ Πεμπτη, ο Mαυρης αλλαζε pampers, ο Κωνιδης μπορουσε μεχρι Παρασκευη κ ο μονος που επλεε σε πελαγη ευτυχιας ηταν ο Παναγο που ειχε κλεισει και τη αδεια του κ δεν επροκειτο να χασει την εβδομαδα αυτη ακομα και εαν επρεπε να παει μονος του. Οι φιλοι ομως στις δυσκολιες φαινονται και αποφασισαμε να φυγουμε με τη γνωστη συνθεση Θωμο, Παναγο, Λουκο και Κωνιδη και να δουμε πως θα μας παει. Ο προορσμος επαιζε μεταξυ Βορειας Ελλαδας και Κεντρικης Ελλαδας που ειχε διαπιστωσει ο Κωνιδης απο την προηγουμενη εβδομαδα οτι ειχε πολλα νερα. Καιρικες συνθηκες παραδοξως προβλεπονταν χειμερινες με πολλες βροχες και χιονια στα ορεινα. Σιγα μη μας πτοουσαν!!! 

Μιλωντας την κυριακη του πασχα με Σπ. Μπαρμπαρεσο, ο οποιος θα κινειτο κ αυτος στην Κεντρικη Ελλαδα πηρα πληροφοριες για ενα ποταμι διπλα στη λιμνη Σμοκοβου τον ομωνυμο Σμοκοβιτικο (οπως εμαθα αργοτερα ειναι και απο εκει ο Ηλιας ο Μακρης!). Ο Σπυρος ο Μπαρμπαρεσος μας ειχε πει οτι αξιζε σαν ποταμι και πραγματι μου εδωσε παλι πληρη περιγραφη για το τι θα συναντουσαμε.

Σμοκοβίτικος. Και λίγο ''σπα'' δεν θα έβλαπτε...

Οι καλοκαιρινές ζέστες είναι πλέον καθημερινότητα, σημάδι πως η σαιζόν των ποταμών βαίνει προς το τέλος της. Αναμφισβήτητα μια σαιζόν που λόγω νερών ήταν και πλούσια, αλλά και λόγω πολλών και νέων καταβάσεων, μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί και επιτυχημένη για τους καγιάκερς. Το Καγιακολόγιο, χάρη στους πιστούς ανταποκριτές του, μετέφερε στους αναγνώστες του ένα μέρος από το κλίμα αυτών των καταβάσεων. Θα μου πείτε με μεγάλη καθυστέρηση και θα έχετε δίκιο, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις κι η κονσέρβα καλή είναι...

Για σήμερα λοιπόν, λέω να βγάλω απ' το ντουλάπι την κονσέρβα του Πάσχα, όπου με πολλά πράγματι νερά να τρέχουν σ' όλα τα ποτάμια, οι εκπρόσωποί μας επισκέφθηκαν ποτάμια της Θεσσαλικής Πίνδου, ανακαλύπτοντας διαδρομές τετάρτου βαθμού εκεί που κάποιοι παλαιότεροι είχαμε βρει μόνο... ισιώματα. Τι να πεις; Άγνωστες οι βουλές του αρθρογράφου, που στην περίπτωση αυτή είναι ο γνωστός σας και από παλιότερες συνεργασίες, εκδότης του "Tasting Adventures in Greece", Σπύρος Πα!

"Την εβδομάδα που μας πέρασε η παρέα του καγιακ ξανάζησε και φέτος τις επικές μέρες καγιακ στην μεταπασχαλινή εβδομάδα ποταμού. Η χρονιά φέτος χαρακτηρίζεται σαν μία από τις καλύτερες της τελευταίας δεκαετίας, τα νερά τρέχουν από παντού και μάλιστα σε κάποια ποτάμια ο συνδυασμός λιώσιμο χιονιού με τις βροχές τα κάνει απαγορευτικά.

Την Τρίτη του Πάσχα η παρέα από τους Σπύρο Πα, Δημήτρη Κω, Χάρη Λου και Δημήτρη Θω, βρέθηκε για πρώτο ποτάμι στην περιοχή των Λουτρών Σμοκόβου για κατάβαση στον ομώνυμο ποταμό τον Σμοκοβίτικο.

Μυλάωνας. Οταν οι 3 αιρετικοί και ο εξαγνιστής συνάντησαν τις καλόγριες

Την Κυριακή που μας πέρασε η γνωστή ομάδα των "Αιρετικών" εξέδραμε πάλι προς προορισμούς άγριους και αφιλόξενους προς τους περισσότερους (έχοντες κοινή λογική) καγιάκερς. Το Καγιακολόγιο, όντας ταγμένο να παρακολουθεί και να ενημερώνει τη μικρή μας κοινότητα των ποταμών για όλες τις σημαντικές δραστηριότητες, δε θα μπορούσε να μην φιλοξενήσει ακόμα μία "αιρετική εξόρμηση".

Ακόμα και αν πρέπει κάθε φορά να προειδοποιεί τους αναγνώστες του για το μη φρόνιμον της επανάληψης τέτοιων δραστηριοτήτων, ακόμα και αν άθελά του αναστατώνει το πρόγραμμα των ορθοδόξων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (βλέπε Μετάβαση) παρασύροντας εκπαιδευτές και φουσκώνοντας τα μυαλά σε εκπαιδευόμενους, ακόμα τέλος κι αν προκαλεί τον υπεύθυνο του ιστολογίου να προβεί σε σχολιασμούς που για κάποιους φθάνουν το όριο του κιτρινισμού, δεν αρνούμαστε ποτέ το βήμα σε φερέλπιδες ομάδες που έχουν κάτι καλό να μας διηγηθούν.

Είμαστε ανοικτοί, τόσο σε "αιρετικούς" - ναι, είναι αυτοί που έχουν ξεφύγει απ' την ορθόδοξη πίστη και κάνουν ποτάμια πέραν της συμβατικής δυσκολίας, του συμβατικού αριθμού συμμετεχόντων, της συμβατικής ώρας εισόδου και εξόδου απ' το ποτάμι.  της συμβατικής τακτικής στο θέμα "οδήγηση ομάδας στο ποτάμι" - όσο και σε "εξαγνιστές" - ναι, είναι αυτοί που προσπαθούν να φέρουν τους "αιρετικούς" πίσω στο δρόμο της ορθοδοξίας... αν και αυτοί οι "εξαγνιστές" φαίνεται τελευταία να ξεμακραίνουν απ' το φωτεινό μονοπάτι και να βουλιάζουν (ξανά) στο σκοτάδι και το βούρκο. 

Αυτή τη φορά, "οι 3 αιρετικοί" παρέα με τον "εξαγνιστή" τους, προχώρησαν ακόμα βαθύτερα στο σκοτάδι, ολοκληρώνοντας μια σπάνια κατάβαση ενός αυθεντικού creek ποταμιού της Πελοποννήσου, του Μυλάωνα. Ο Μυλάωνας, στην περιοχή της Βυτίνας, έχει γίνει αντικείμενο αναφοράς και στο παρελθόν, το 2003 για την ακρίβεια, όταν είχε γίνει απ' το TEAMadara μια προσπάθεια "ξεπέτας" ενός πιθανολογούμενα unpaddleable φαραγγιού.  
Αλλά ας αφήσουμε τους πρωταγωνιστές να μας εξιστορήσουν τα γεγονότα, ο καθένας με τον τρόπο του. Εκ μέρους των "αιρετικών" περιγράφει ο Χάρης Λουκό, για να ακολουθηθεί απ' την αφήγηση του "αρχιεξαγνιστή" Σπύρου Παναγό, του οποίου και οι φωτογραφίες (την επόμενη φορά ελπίζουμε σε πιο γεναιόδωρες αναλύσεις Σπύρο)

"Αυστηρα Ακαταλληλο" η αλλιως "No man's land"

(ξεχασα αυτο ειναι απο τσοντα αλλα και αυτο που ειδαμε ειχε κομματι απο πορνο!)
από το Χάρη Λουκό

Κυριακη 25 Μαρτιου του Ευαγγελισμου! Αλλοι νηστευουν κ αλλοι επιδιδονται σε ακατανομαστες πραξεις ... Και ναι μεν ο εξαγνιστης νομιζει οτι εχει κανει τον εξαγνισμο του, εκεινο ομως που δεν ξερει ειναι οτι απλα τον εχουμε προσηλυτισει. Γιατι "ειναι γλυκο το πιοτο της αμαρτιας" που λεει κ ο ποιητης ... Το προηγουμενο Σαββατο ειχε παει με τους Θωμο και Κωνιδη Σελινουντα κ ειχε γευτει τη γλυκα (κι αυτός τίτλος από τσόντα μου φαίνεται Χάρη... ) ενος απο τα ωραιοτερα ποταμια της Ελλαδας εστω κ χωρις την παρουσια μου (βλ. επαγγελματικες υποχρεωσεις) και παρα τα βουντου που ειχα κανει για κακοκαιριες και κατακλυσμους καταφεραν να βγουν στις 7 ωρες με μετρια προς υψηλη σταθμη (γαμωτο!!)