Δυο νέα υδροηλεκτρικά απειλούν τον Ερύμανθο

Πριν έξι χρόνια, οι Φίλοι των Ποταμών είχαν αναδείξει το θέμα κατασκευής υδροηλεκτρικού έργου στον Ερύμανθο, το οποίο και είχε ξεκινήσει χωρίς τις απαραίτητες άδειες και ουσιώδεις ελλείψεις στις περιβαλλοντικές μελέτες του. Με παρέμβαση της οικολογικής οργάνωσης «Ερύμανθος» και της Trekking Ελλάς Αρκαδίας, που δραστηριοποιούταν στην περιοχή με καταβάσεις rafting στον ποταμό, οι κατασκευαστικές εργασίες σταμάτησαν με εντολή του Συμβουλίου της Επικρατείας. Διαβάστε όλο το ιστορικό εδώ
Δυστυχώς η ζημιά στο φυσικό περιβάλλον που πρόλαβε να γίνει σε μόλις μερικές μέρες εργασιών ήταν ήδη σοβαρή. Τα χωματουργικά μηχανήματα έφτασαν μέχρι κάτω το ποτάμι και συνέχισαν να εκχερσώνουν παράλληλα με το ποτάμι και λίγο πιο ψηλά απ’ την όχθη, ρίχνοντας δέντρα, βράχια και χώματα στην κοίτη του ποταμού και μπαζώνοντας αρκετά μέτρα από την φυσική κοίτη του ποταμού.


Λίγο μετά τη διακοπή εργασιών κατασκευής του υδροηλεκτρικού έργου στον ποταμό Ερύμανθο το 2005. Τα μπάζα της εκσκαφής σύμφωνα με τους κανονισμούς και τις περιβαλλοντικές μελέτης πρέπει να μεταφέρονται σε ειδικούς χώρους απόθεσης και όχι να σπρώχνονται στην κοίτη του ποταμού.



Προσφορές - 47% έκπτωση για διαμονή και Kayak-Rafting στα Τζουμέρκα

Κυκλοφόρησε σήμερα αυτή η προσφορά στο Super Gold:

83€ για ένα μοναδικό 3ήμερο για Rafting στα Τζουμέρκα Ιωαννίνων που περιλαμβάνει διαμονή στο Ξενοδοχείο Γεφύρι Πλάκας με πρωινό και late check out, Rafting και Τοξοβολία, αξίας 156€. Έκπτωση 47%

Η προσφορά θα ισχύει από 13/10/11 έως τις 20/12/11 και

το κουπόνι θα είναι διαθέσιμο τις επόμενες 4 ημέρες. Περισσότερα εδώ

3o Kayak River Festival. Διαγωνισμός Eskimo Roll και Flip Drill

Μετά τους αγώνες X-Race, Slalom και Head to Head και αφού καταλάγιασε ο θόρυβος των αποτελεσμάτων - κανένας δεν μπορούσε να πιστέψει πως πέρασε ο Λουκόπουλος στον τελικό του Head to Head και τουλάχιστον ένας (ποιός άραγε;) δεν μπορούσε να πιστέψει πως δεν κέρδισε τo X-Race αγωνίσματα ο Κονίδης - το πρόγραμμα του φεστιβάλ είχε δυο πρωτότυπους διαγωνισμούς: Eskimo Roll για τους καγιάκερς και Flip Drill για τους οδηγούς ράφτιγκ.

Ο Δημήτρης Σπυρόπουλος πέφτει με τέλειο στυλ για ακόμα ένα ρολ, αποφασισμένος αυτή τη φορά να πατήσει βάθρο...

Στον διαγωνισμό eskimo roll ο κάθε συμμετέχων έχει στη διάθεσή του 45" για να εκτελέσει όσα περισσότερα ρολ μπορεί. Να σημειώσω εδώ για τους άσχετους με το σπορ, που διαβάζουν (από σπόντα;) αυτό το post, πως το eskimo roll είναι μια ειδική κουπιά που εκτελούν οι καγιάκερς όταν αναποδογυρίσουν στο νερό, για να επανέρθουν στην επιφάνεια, χωρίς να βγουν απ' το καγιάκ.
Μπορεί ο διαγωνισμός αυτός του Eskimo Roll να είχε ξαναπραγματοποιηθεί στο 1ο φεστιβάλ καγιάκ, πριν δυο χρόνια στον Εύηνο, αλλά αυτή τη φορά στις συμμετοχές -που ήταν πάλι πολλές- υπήρχαν και ονόματα νεότερων καγιάκερς, ακόμα και εκπροσώπων της "πιτσιρικαρίας"

Έτοιμοι για το River Festival?

Οι μέρες για το 3ο Kayak River Festival περνούν και η Κυριακή 5 Ιουνίου, ημέρα των αγώνων πλησιάζει. Ελπίζω οι φίλοι μου, οι Ελληνάρες της τελευταίας στιγμής, να μην άφησαν τελευταία στιγμή να δηλώσουν συμμετοχή κι αρχίσουν κάποιοι να γκρινιάζουν γιατί δεν τους πήραν προσωπικά τηλέφωνο να τους το θυμήσουν... Εγώ - αν και τραυματίας - δήλωσα εγκαίρως συμμετοχή (χθες το πρωί) και στα δύο αγωνίσματα των Old Generation, οπότε όπως καταλαβαίνετε, δε σκοπεύω να ρεζιλευτώ... Αν σκοπεύετε να στηθείτε δίπλα μου στο Ηead to Head, φροντίστε να φοράτε full face κράνος και θώρακα κι ας ευχηθούμε από τώρα ο ένας στον άλλο καλή τύχη. Αααα... και θα σας συνιστούσα να μην με προσπεράσετε πριν τη μεγάλη ράμπα, γιατί θα έχω το μεγάλο σκάφος, αυτό που όταν πάρει φόρα δε σταματά και η πλώρη του έχει αδυναμία σε μαλακά πλευράκια...

Κάποιοι συμμετέχοντες μαθαίνω κάνουν ειδικές διατροφές, εντατικές γυμναστικές, πάνε σε sessions ψυχολογικής υποστήριξης και waxάρουν τα σκάφη τους για να γλυστρούν καλύτερα. Κάποιοι άλλοι νομίζουν πως επειδή θα τρέξουν στην τεχνητή πίστα, την οποία μάλιστα ξέρουν απ' έξω κι ανακατωτά, θα έχουν το πλεονέκτημα. Κάποιοι ακόμη πιστεύουν πως θα ξαναπιάσει το παλιό κόλπο με το χρονομέτρη-δωσίλογο, ή νομίζουν πως οι ενστάσεις στη γραμματεία θα τους ωφελήσουν... Τσ τσ τσ... πόσο πλανώνται...

Σχολή Προχωρημένων και εκδρομές της Αθηναϊκής Λέσχης Καγιάκ

Στην συνάντηση της Αθηναϊκής Λέσχης Καγιάκ που έγινε πριν μερικές μέρες και μέσα στο πάντα ζεστό και φιλικό κλίμα που επικρατεί σ' αυτές τις συναντήσεις, παρουσιάστηκαν οι στόχοι της Λέσχης για την επόμενη σαιζόν, αλλά και το πρόγραμμα των εκδρομών και καταβάσεων ποταμών.
Η δραστηριοποίηση αρκετών νέων καγιάκερς στο χώρο των ποταμών, με τις σχολές αρχαρίων και μετρίων που οργάνωσε η Αθηναϊκή Λέσχη και οι οποίες ολοκληρώθηκαν το διάστημα που πέρασε, φαίνεται πως απέδωσε καρπούς. Κάποια απ' τα νέα παιδιά έδωσαν το παρών και στη συνάντηση και με χαρά είδαμε στο πρόγραμμα των εκδρομών ν' αναγράφεται ο τίτλος "Σχολή Προχωρημένων"
Βάζουμε μπρος λοιπόν και με το καλό να δούμε κι άλλους καγιάκερς στα ποτάμια μας.

Το πρόγραμμα καταβάσεων που ανακοινώθηκε για τη Σχολή Προχωρημένων, το οποίο θα μπορούν ν' ακολουθήσουν και παλαιότεροι καγιάκερς, με εμπειρία στο 3ο βαθμό και συνοδεία εμπειρότερων καγιάκερς της Αθηναϊκής, είναι το εξής:

2o kayak river festival - Πρόγραμμα εκδηλώσεων

Το Σαββατοκύριακο έφτασε! Για όλους όσους πέρασαν τους τελευταίους μήνες απ' την ολυμπιακή πίστα καγιάκ του Ελληνικού, στα πλαίσια των Ημερών Καγιάκ και Αθλητισμού, αλλά και για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά ή και να νιώσουν την "πίεση" ενός τεχνητού άγριου ποταμού, αυτό το ΣΚ έχουν μια τελευταία ευκαιρία.
Η πίστα θα ολοκληρώσει τη λειτουργία της για φέτος, με μια γιορτή. Το 2o kayak river festival, που οργανώνουν τα Πάρκα Αναψυχής και Αθλητισμού σε συνεργασία με την Αθηναϊκή Λέσχη Καγιάκ και υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Κανόε - Καγιάκ, το Σάββατο 5 και την Κυριακή 6 Ιουνίου 2010.

Παρακάτω βλέπετε το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων (κλικ στην εικόνα για μεγένθυνση)

Είναι πραγματική ευκαιρία για όλους όσους θα θελαν να γνωρίσουν τα διάφορα είδη καγιάκ και να δουν πως αυτά κινούνται στο ποτάμι, αλλά και γιατί όχι, να δοκιμάσουν να κάνουν. Εκπαιδευτές καγιάκ θα είναι στη διάθεση των επισκεπτών για ένα μάθημα γνωριμίας με το σπορ του καγιάκ (μαθήμα δωρεάν για παιδιά μέχρι 8 έως 15 ετών και με μικρό αντίτιμο για ενήλικες), ενώ όσοι προτιμούν τη μεγαλύτερη σιγουριά ενός φουσκωτού, θα υπάρχουν στη διάθεσή τους διθέσια ή μονοθέσια, αλλά και τα γνωστά μας απ' τις παραλίες sit on top kayaks, τα οποία μπορείτε και να δοκιμάσετε στη λίμνη!

Για τους φίλους του rafting, θα γίνονται συνεχώς καταβάσεις στην πίστα, με δυσκολίες μέχρι και 4ο βαθμό (που όμοιές της δε βρίσκεις εύκολα στα ποτάμια της Ελλάδας)

Φέρτε μαζί και τα πιτσιρίκια σας. Θα διασκεδάσουν μια χαρά στους μεγάλους χώρους με το γκαζόν, αλλά και θα μπορούν να συμμετάσχουν σε παιδικά προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης και νεροπαιχνιδίσματα. Αν πεινάσετε θα υπάρχει οργανωμένη καντίνα με σουβλάκια!

Στον χάρτη που βλέπετε ακριβώς από πάνω (κλικ στην εικόνα για μεγένθυνση), σημειώνονται τα σημεία συνάντησης για την κάθε δραστηριότητα. Στην υποδοχή, μπορείτε να ρωτήσετε όποια λεπτομέρεια θέλετε, αλλά και να δηλώσετε συμμετοχή στα τεκταινόμενα. Αν όμως είστε ήδη αποφασισμένοι να "βραχείτε", θα σας πρότεινα να κάνετε από πριν μια κράτηση, ώστε να ξέρετε και την ώρα που θα είναι κι η σειρά σας. Ιδιαίτερα οι ενδιαφερόμενοι για rafting, το οποίο "τραβιέται" πολύ τελευταία...

Και που είστε... Πείτε και κανένα γεια και στους άμοιρους τους εθελοντές, που για χάρη σας δεν θα μπουν καν στα καγιάκ τους, αλλά θα τους τρώει ο ήλιος από ανατολή σε δύση... αν και μαθαίνω πως κάποιοι θα εμφανισθούν με καλάμι ψαρέματος και σομπρέρο!

Όχι... δε βάλαμε και ψάρια στη λίμνη... απ' όσο ξέρω δηλαδή...

2o Kayak River Festival - 5-6 Ιουνίου - Ολυμπιακή Πίστα Ελληνικού

Η ομολογουμένως επιτυχημένη εκδήλωση "Μέρες καγιάκ και Αθλητισμού" που οργανώθηκε απ' τα "Πάρκα Αθλητισμού και Αναψυχής Ελληνικού" στις εγκαταστάσεις της ολυμπιακής πίστας καγιάκ στην Αθήνα, ολοκληρώνεται στις 6 Ιουνίου, αφού για πάνω από 2 μήνες έδωσε και θα συνεχίσει να δίνει μέχρι τις αρχές Ιουνίου, την ευκαιρία σε πολλούς αθλητές, ερασιτέχνες φίλους του καγιάκ και του rafting, αλλά και χιλιάδες επισκέπτες, να ζήσουν από κοντά αλλά με ασφάλεια και άνεση, τη δύναμη και την ένταση του να κωπηλατείς στα νερά ενός άγριου ποταμού.

Οι μέρες καγιάκ τελειώνουν τον άλλο μήνα με τον καλύτερο τρόπο. Το Σαββατοκύριακο 5-6 Ιουνίου, τα "Πάρκα Αναψυχής και Αθλητισμού", με τη συνεργασία της "Αθηναϊκής Λέσχης Καγιάκ" και υπό την αιγίδα της "Ελληνικής Ομοσπονδίας Κανόε Καγιάκ", οργανώνουν στον ίδιο χώρο, το 2ο Kayak River Festival. Μετά την επιτυχία του 1ου φεστιβάλ πέρυσι στο ποταμό Εύηνο, έχουμε την ευκαιρία να βρεθούμε ακόμη μια φορά όλοι μαζί στις φιλόξενες εγκαταστάσεις του Ελληνικού, σ' ένα γεμάτο πρόγραμμα δραστηριοτήτων για όλη την οικογένεια, τόσο για τους μυημένους στις χάρες του τρεχούμενου νερού όσο και γι αυτούς που το γνωρίζουν για πρώτη φορά.

To 2ο Kayak River Festival, θα περιλαμβάνει τις παρακάτω δραστηριότητες:
- Δημιουργική απασχόληση με διαδραστικά παιχνίδια για παιδιά άνω των 3 ετών
- Μαθήματα kayak για ενήλικους και ανήλικους
- Διθέσια φουσκωτά στην πίστα προθέρμανσης
- Δραστηριότητα rafting στην Ολυμπιακή πίστα
- Χρήση της Ολυμπιακή πίστας για kayak
- Αγώνες κάνοε – καγιάκ – σλάλομ
- Βόλτα στη λίμνη με «ανοιχτά kayak» (sit on top)

Ο σκοπός αυτής της γιορτής του ποταμού είναι να γνωρίσουν όλο και περισσότεροι τα διασκεδαστικά αλλά και γεμάτα ένταση σπορ του ποταμού, ν' ασχοληθούν περισσότερα νέα παιδιά με το ολυμπιακό άθλημα του canoe kayak slalom, αλλά και να υποστηριχθεί η Αθηναϊκή Λέσχη Καγιάκ.

Θέλετε να βοηθήσετε;
Για την απρόσκοπτη διεξαγωγή του Kayak River Festival η οργανωτική επιτροπή ζητά την πολύτιμη συνεργασία 80 εθελοντών (για το Σαββατοκύριακο 5 & 6/06) για δύο βάρδιες ως εξής:
09:00 – 16:00 και 14:00 – 21:00

Οι εθελοντές θα απασχοληθούν κυρίως με την εξυπηρέτηση των επισκεπτών στον περιβάλλοντα χώρο καθώς και με την διοικητή και γραμματειακή υποστήριξη.

Για αναλυτικές πληροφορίες για τα παραπάνω, δηλώσεις συμμετοχής εθελοντών αλλά και το επίσημο πρόγραμμα της εκδήλωσης, μπορείτε να επισκέπτεστε το site της εκδήλωσης, εδώ

Τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β. Η ημερομηνία ορίστηκε.

Το τελευταίο ραντεβού μας με τον Αλιάκμονα, η τελευταία μας αναμνηστική κατάβαση στο Κόκκινο Φαράγγι, το οποίο του χρόνου θα πνιγεί στην τεχνιτή λίμνη του ΥΗΕ Αγ. Ιλαρίωνα, ορίστηκε για την Κυριακή 16 Μαίου 2010. Η ομάδα μας ήδη μετρά 9 καγιάκερς, και παρέα μας πιθανότατα θα είναι και μια ομάδα φίλων rafters, από την Trekking Hellas Γρεβενών.

Το πρόγραμμα μας έχει επίσης για το Σάββατο κατάβαση του τμήματος Βενέτικος Β - Αλιάκμονας Α, από τη γέφυρα Ελευθεροχωρίου μέχρι το χωριό Φελλί, ένα ακόμη τμήμα του ποταμού που κιδυνεύει να χαθεί από το σχεδιαζόμενο μεγάλο υδροηλεκτρικό έργο του Ελαφίου (αν τελικά προχωρήσει) ή από μια σειρά μικρότερων υδροηλεκτρικών που δεν θα κατακλύσουν αλλά θα στερέψουν τον Αλιάκμονα σε αυτό το τμήμα.

Εναλλακτικά για την πρώτη μέρα, αντί του Βενέτικου Β - Αλιάκμονα Α, υπάρχει και η λύση του Μηλεοπόταμου.

Σχετικά Άρθρα:

• Πρόσκληση για μια τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β
• Το κόκκινο φαράγγι του Αλιάκμονα. Αποχαιρετώντας 270 εκατομμύριων χρονων γεωλογική ιστορία
• Τέταρτο μεγάλο υδροηλεκτρικο, απειλεί τον Αλιάκμονα.
• Καλλιστώ. Κατασκευή Μεγα-Φραγμάτων στον ποταμό Αλιάκμονα.
• Αλιάκμονας Β. Στοιχεία Ποταμού - Φωτό (ΤΕΑΜadara Μάιος 2005)
• Αλιάκμονας Β. Χάρτης Ποταμού

Πρόσκληση για μια τελευταία κατάβαση στον Αλιάκμονα Β

Όπως πιθανότατα γνωρίζετε, ένα από τα σπουδαιότερα ελληνικά ποτάμια, δεν θα υπάρχει του χρόνου - τουλάχιστον με τη μορφή που το έχουμε γνωρίσει. Ένα ποτάμι που κυλά μέσα σ' ένα βαθύ κι εντυπωσιακό φαράγγι, σχηματίζοντας κάποια απ' τα μεγαλύτερα περάσματα άγριου νερού που συναντάμε στα ποτάμια της Ελλάδας. Ο Αλιάκμονας.

Το μεγάλο υδροηλεκτρικό έργο του Αγίου Ιλαρίωνα, που κατασκευαζόταν τα τελευταία χρόνια στο τέλος του φαραγγιού, αμέσως πάνω από την τεχνητή λίμνη του υδροηλεκτρικού έργου Πολυφύτου, ολοκληρώθηκε πέρυσι.



Το φράγμα του έχει ύψος 130μ και η ονομαστική ισχύς του είναι 153 MW. H λίμνη που θα σχηματιστεί μόλις γίνει η έμφραξη (του αγωγού εκτροπής) και γεμίσει το φράγμα, θα φτάνει μέχρι την περιοχή Νησί, ισοπεδώνοντας τη φυσική ροή του μέσα στο φαράγγι. Εκτός από τα γεωλογικά μνημεία που θα χαθούν, υπάρχουν και άλλα μνημεία, τόσο θρησκευτικά όπως το ασκηταριό του Αγίου Νικάνορα, ή η Μονή Τουρνικίου, που κινδυνεύουν.



Το τμήμα στο "κόκκινο φαράγγι" του Αλιάκμονα, είχε από παλιά τη φήμη ενός από τα τρία δυσκολότερα ελληνικά ποτάμια, μαζί με τον Αώο και τον Ερύμανθο. Η δυσκολία του Αλιάκμονα Β - όπως τον γνωρίζουμε οι περισσότεροι - καθορίζεται σημαντικά απ' τον όγκο νερού και κυμαίνεται από 4ο έως και 5ο βαθμό σε ψηλές στάθμες, με ενδιάμεσα εύκολα κομμάτια 2ου έως 3ου βαθμού.



Είναι ένα ποτάμι που γίνεται το ίδιο ευχάριστα με kayak όσο και με raft, εκτός από τα τέσσερα μεγάλα περάσματα, έχει αρκετά σημεία για παιχνίδι και σίγουρα πολλή ομορφιά, ιδιαίτερα στους βράχινους όγκους που υψώνονται δίπλα του, στη μοναδική γεωλογία των οποίων έχουμε ήδη αναφερθεί, εδώ

Θέλουμε ν' αποχαιρετήσουμε το ποταμό που μας έχει χαρίσει τόσες πολλές ευχάριστες στιγμές. Από τις πρώτες εκπαιδευτικές μας επαφές στη μεγάλη δυσκολία και τον όγκο νερού, με τη σχολή καγιάκ προχωρημένων της Μετάβασης το 1999, μέχρι τις στιγμές έντασης και αγωνίας, με το Νίκο, μπροστά στα μάτια ολόκληρης σχολής να πέφτει και να περνά απ' το μεγάλο σιφώνι που έκτοτε πήρε τ' όνομά του. Απ' το μεγάλο κολύμπι της Μαρίας στο 1ο μεγάλο πέρασμα και τους συνοδούς της σχολής ν' αναφέρουν αγωνιωδώς απ' τον ασύρματο πως δεν πρόλαβαν να τη πιάσουν και πάει για το επόμενο πέρασμα, μέχρι τις χαλαρές παρεϊστικες Γιουροβισιονικές καταβάσεις της παρέας του βαρυφορτωμένου Terios των 5 καγιάκερς και των 7 σκαφών.

Θέλουμε ν' απολαύσουμε μια τελευταία φορά το φαράγγι του, πριν αυτό πνιγεί στη τεχνητή λίμνη Ιλαρίωνα. Ν' ακολουθήσουμε τη φυσική ροή του πριν αυτή εγκλωβιστεί απ' το φράγμα. Να γευτούμε τη δύναμη και την ορμή του πριν αυτή σκλαβωθεί για πάντα στις τουρμπίνες για την παραγωγή ενέργειας.



Την Κυριακή 16 Μαίου 2010, λοιπόν (εναλλακτική ημερομηνία 30 Μαίου - θα διευκρινιστεί τις επόμενες μέρες ανάλογα με τις συμμετοχές), σε συνεργασία με τους φίλους μας στην Τrekking Hellas Γρεβενών, οργανώνουμε μια κατάβαση στο φαράγγι του Αλιάκμονα, με καγιάκ ή με ραφτ, ή ακόμη και με τα πόδια, σε μονοπάτια που φτάνουν σε σημεία θέας του φαραγγγιού ή στη μνημεία που θα χαθούν. Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν ας απαντήσουν με σχόλιο αμέσως παρακάτω, ή ας επικοινωνήσουν με τον γράφων.

Μετα-Πασχαλινές εξορμήσεις Μέρος 3ο: Αώος

Τρίτη μέρα της φετεινής μεταπασχαλινής εξόρμησης και το πρωί μας βρήκε στον ξενώνα - καταφύγιο της Βωβούσας, να πίνουμε ελληνικό καφεδάκι (κάποιοι επιμένουν στο τσάι του βουνού) και να περιμένουμε τους ράφτερς της Trekking Hellas Γρεβενών για να κατέβουμε παρέα μέχρι το Παλιοσέλι. Η ομάδα μας από 4 είχε εκτάκτως μειωθεί στους τρεις, μια κι ο Κονίδης αποφάσισε πως είμαστε τρελοί να κατέβουμε το ποτάμι με 55 πόντους και θα "θυσιασθεί" γιατί κάποιος πρέπει να μείνει έξω και να οργανώσει την αναπόφευκτη επιχείρηση διάσωσης...

Πράγματι η επιχείρηση ξεκίνησε νωρίς, μια και ο Χάρης, έπειτα από μια ατυχή ανατροπή στή πρώτη σκάλα, λίγο έξω απ' τη Βωβούσα (ναι... μ' αυτό το νερό ξεχάστε αυτά που ξέρατε για βαρετό κουπί και σπρώξιμο στα πρώτα χιλιόμετρα... το πάρτυ ξεκινά νωρίς νωρίς!) αποφάσισε να κάνει χρήση του μηχανισμού διάσωσης. Γνωρίζοντας πως ο Κονίδης περιπολεί στο δρόμο που ακολουθεί στην αρχή το ποτάμι, μας ζήτησε συγνώμη που θα μας εγκαταλείψει, αλλά δεν είχε χωνέψει ακόμα το πρωινό και είχε ενοχλήσεις που τον αποσπούσαν  απ' τη σωστή εκτίμηση των περασμάτων και τη χάραξη πορείας εν μέσω στόπερς μεγέθους πηγαδιών (όπως "σωστά" εκτίμησε πως θα συναντήσουμε οσωνούπω) οπότε και κατέφυγε στην πρόσφατα δοκιμασμένη και προβαρισμένη (στο Περιβολιώτη) μέθοδο εγκατάλλειψης δια της αναρρίχησης πλαγιάς.
Ευτυχώς με συνδιασμό διαφόρων τεχνικών επικοινωνίας (όπως σφυρίγματα κλέφτικα, αγριοφωνάρες και ασύρματους) καταφέραμε να ενημερώσουμε το Κονίδη για την εγκατάλλειψη του Χάρη και η "θυσία" του Δημήτρη να μην πάει στράφι...

Η ομάδα πλέον συνέχισε σε αλπικό στυλ, με δύο ραφτς, 7 ράφτερς και μόλις 2 καγιάκερς. Η μία κενή θέση στο ραφτ που είχε φροντίσει να καβαντζάρει ο Λουκό (μήπως και αν...) ήταν πλέον κενή και το ηθικόν ακμαιότατον.

Το δέντρο που περιμέναμε να συναντήσουμε στη πρώτη στροφή, δεν ήταν εκεί. Είχε "μετακομίσει" από κάποια πλημμύρα και είχε "προσαράξει" πάνω σε κάτι τεράστια βράχια λίγο πιο κάτω...

Σύντομα βγήκαμε να ελέγξουμε μια πρώτη σκάλα...

Επάνω τα rafts Trekking Hellas Γρεβενών και κάτω ο Γιάννης Μουρλέκας στο 1ο πέρασμα, μια σκάλα 3+ βαθμού, ότι έπρεπε για εισαγωγή στην "πηγαδολογία"

Το πεδίο συνεχίστηκε στο ίδιο μοτίβο, με το "νεράκι" να έχει εμπλουτίσει τα περάσματα και βάζοντάς μας για τα καλά σε ένα συνεχόμενο στίβο 3ου βαθμού. Ευτυχώς, λόγω της μορφολογίας του, κάθε πέρασμα του ποταμού ακολουθείται από μια λίμνη ηρεμίας κι έτσι όποτε χρειάστηκε να μαζέψουμε κάποιο σκάφος, ένα κολυμβητή, μια αναποδογυρισμένη βάρκα (γιατί ναι, είχαμε απ' όλα αυτά...) αυτό έγινε με επιτυχία.

Στο πρώτο μεγάλο πέρασμα, πιάσαμε ένα μικρό έντυ στ' αριστερά, για να ελέγξουμε τις γραμμές. Με το που ανεβήκαμε στο βράχο πάνω απ' τη τρίμετρη ράμπα, κοιτάξαμε πίσω και είδαμε το ποτάμι να γεμίζει χρώματα. Μια ομάδα Γερμανών καγιάκερς (οι οποίοι όπως μάθαμε μετά μπήκαν στο ποτάμι 1 ώρα μετά από εμάς) έφτασαν στο πέρασμα και "αγκυροβόλησαν" στο έντυ που είχαμε πιάσει. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως κινούνταν όλοι μαζί, στην κυριολεξία με δυο καγιάκ διαφορά και "πυροβολούσαν" τα τριάρια σαν επέλαση ιππικού.

Όλοι είχαν μεγάλα creekboats και μιλώντας με τον αρχηγό τους έμαθα πως δεν ήταν η πρώτη φορά που έρχονταν στον Αώο. Είχαν ξανάρθει την προηγούμενη χρονιά (ή πριν δυο χρόνια - δεν θυμάμαι) και είχαν μπει μάλιστα με πολύ περισσότερο νερό (90εκ!!!) Αν κρίνω πως υπάρχει ουσιαστική διαφορά απ' τους 35 στους 55 πόντους, προβληματίζομαι για το πως θα είναι κάποια περάσματα και γενικότερα το ποτάμι με 90εκ...

Γερμανική "εισβολή"

Αφού ξεκίνησαν τα raft, ακολουθήσαν οι καγιάκερς. Πρώτος έκανε το πέρασμα ο αρχηγός της Γερμανικής ομάδας και μετά μπήκαμε σφήνα εγώ με το Γιάννη, μήπως και καταφέρναμε να ανακτήσουμε κάποια διαφορά. Άδικος κόπος όμως, μια και σε λίγα λεπτά όλοι οι Γερμανοί είχαν περάσει το πέρασμα και ξανά σε σχηματισμό, συνεχίσαν να πυροβολούν και τα επόμενα περάσματα.

 

Για να δείτε τα video σε μεγαλύτερη διάσταση, μπορείτε να πάτε εδώ. Όλα τα video βρίσκονται στη σελίδα youtube του TEAMadara

Το φαράγγι συνέχισε να μας χαρίζει όμορφα περάσματα τα οποία αντιμετωπίζαμε σχεδόν πάντα με τα ίδια συμπτώματα: Σφίξιμο στη καρδιά πλησιάζοντας τον ορίζοντα, ανέβασμα παλμών φτάνοντας πάνω απ' το πανταχού παρών πηγάδι και χαρούμενο ξεφύσημα μαζί με τα απαραίτητα επιβραβευτικά σφυρίγματα απ' όλη την ομάδα. 

Το πιο δύσκολο πέρασμα ή τουλάχιστον το πιο ψαρωτικό, αποδείχθηκε πως ήταν το επόμενο πέρασμα. Μια γραμμή S σ' ένα χαμηλό μαύρο κροκαλοπαγές φαράγγι, το οποίο δίνει πρόσβαση για έλεγχο και portage τουλάχιστον για το πρώτο του μέρος απ' τ' αριστερά.

Σε χαμηλότερη στάθμη το πέρασμα γίνονταν είτε με μπουφ απ' τα δεξιά, είτε απ' τη γλώσα δεξιά. Σήμερα, υπήρχε μια ενιαία γραμμή με πτώση ύψους 1μ και δύο "βαθιά" στόπερ σε όλο το πλάτος του φαραγγιού. Αποφασίσαμε να "περάσουμε απ' έξω" το πρώτο τμήμα και να μπούμε αμέσως μετά το δεύτερο στόπερ για το υπόλοιπο του περάσματος, που περιλάμβανε μια ακόμα μεγάλη σκάλα, με ψηλό μαξιλάρι στο τοίχο αριστερά και αγνώστου βάθους πηγάδι αμέσως μετά. Αντιμετωπίσαμε τη δυσκολία με ψυχικό σθένος (το portage θα ήταν μάλλον πιο επικίνδυνο και πολύ πιο κουραστικό...)και το περάσαμε με εντυπωσιακό τρόπο (προσωπικά έκανα κι ένα back loop στο πηγάδι...)

Η δεύτερη βάρκα πέρασε βοήθεια σχοινιών και χωρίς τους αναβάτες της, οι οποίοι αποδείχθηκαν δεινοί ορειβάτες!

Επάνω, η πρώτη βάρκα περιμένει γι ασφάλεια στο μικρό έντυ στο τέλος του πρώτου μέρους του περάσματος. Κάτω, η δεύτερη βάρκα, περνά το πέρασμα "σχοινο-χειριζόμενη" και άποψη του δεύτερου και μεγαλύτερου στόπερ (κατηγορίας πηγαδιού) στο οποίο ο ανύποπτος καγιάκερ θα "έπεφτε" πιθανότατα πλάγια και χωρίς φόρα, προερχόμενος απ' το παραπάνω στόπερ. Κλασικό πενταράκι θα έλεγα...

Αφού ολοκληρώσαμε το πέρασμα, συνεχίσαμε τη διαδρομή μας στο στενό φαράγγι, περνώντας μερικά ακόμα boulder garden. Σ' ένα στένωμα του φαραγγιού, το ποτάμι πάλι μαζευόταν σε μια στενή σκάλα κι έμπαινε σ' ένα ακόμη στενό φαραγγάκι που είχε και μια μεγάλη σπηλιά κάτω απ' το δεξύ αντέρισμα του βράχου.

Σταμάτησα στο έντυ δεξιά, στην είσοδο της σκάλας και διαπίστωσα πως η γραμμή αν και δυνατή ήταν σχετικά ευθεία και χωρίς προβλήματα. Μάλλον οι υπόλοιποι δεν πήραν στα σοβαρά την εκτίμησή μου γιατί άρχισαν ν' ανεβαίνουν τις απότομες πλαγιές για να δουν αν γίνεται portage και κατά πόσο θα μπορούσε να περάσει κάποια βάρκα με σχοινιά. Οι δύο πρώτοι γενναίοι ξεκίνησαν με τη μία βάρκα και ακολουθήσε ο Γιάννης... 

Ο Γιάννης Μπουρλέκας στο εν λόγω πέρασμα

ενώ η δεύτερη βάρκα το πέρασε "ελαφριά"...

Με το που περάσαμε κι απ 'αυτό το σημείο, οι βαρκάρηδες ξεθάρεψαν και κάτα το πρότυπο των Γερμανών, άρχισαν να "πυροβολούν" τα περάσματα. Ένα απ' αυτά ήταν και το γνωστό μπουφ. Το αναγνωρίσαμε κατευθείαν αλλά βλέποντας και τη βάρκα να το περνά αγόγγυστα είπαμε πως με το νερό αυτό θα περνά από παντού και θα 'ναι πιο εύκολο. Ο Γιάννης βέβαια, ακολούθησε την κλασσική γραμμή από τα δεξιά και μόλις έφτασε στο μπουφ είδε ένα πηγάδι να χάσκει αριστερά του. Προφανώς αν κοιτάς το πηγάδι, είναι δεδομένο πως θα καταλήξεις μέσα του και ο Γιάννης επιβεβαίωσε τη θεωρία. Για να κάνεις βέβαια ρολ,  πρέπει να μπορέσεις να βγεις στην επιφάνεια να στηθείς και αυτό μάλλον δεν έγινε... οπότε... σκάφος και καγιάκερ τράβηξαν ξεχωριστούς δρόμους. Το σκάφος πήρε το δρόμο για πέρα, ο Γιάννης το δρόμο για κάτω... στα βάθη του στόπερ...

Κάποια στιγμή βγήκε στην επιφάνεια και δυο χέρια τον άρπαξαν και τον ανέβασαν "τσουβαλάτο" στη βάρκα. Ο πανταχού παρών Ηρακλής, αφού είδε το πηγάδι που μόλις πέρασε κατάλαβε το τι θα επακολουθούσε κι έκοψε ταχύτητα, αρκετά για να τον προλάβουν τα γεγονότα.

"Κρατήσου" του φώναξε "κι άλλο στόπερ μπροστά" αλλά ο Γιάννης προσπαθούσε να καταλάβει που βρισκόταν...

 "Πιάσε κι εσύ ένα κουπί" του ξαναφώναξε ο Ηρακλής, ενώ το πίσω μέρος της βάρκας σηκωνόταν και οι μπροστινοί ράφτερς χανόντουσαν μέσα στο επόμενο πηγάδι.

Από πίσω εγώ μετα βίας έκανα κουπιές όπισθεν για να κερδίσω κάποια απόσταση απ' τα διαδραματιζόμενα στο πηγάδι, όταν είδα τη βάρκα να γονατίζει... "Εεεε ρε" σκέφτηκα... "θα κάνω μπουφ πάνω στη βάρκα σαν τη Pininger και όποιος ζήσει..." και φαντάστηκα τον εαυτό μου να σκάω σαν τη μπάλα του bowling πάνω στις κορίνες - όπου κορίνες οι καημένοι οι ράφτερς. Έυτυχώς τ' όραμα δεν πήρε σάρκα, το ραφτ πέρασε το στόπερ και μου άνοιξε το χώρο να πάρω καλή γραμμή και να κάνω ένα δυνατό μπουφ. Προσγειώθηκα τέλεια στον αφρό, με το κουπί εμπρός, έτοιμος για τη κουπιά εξόδου. Γιατί όμως δεν πάω μπρος αλλά πίσω; Κρατιέμαι στη κουπιά μου με νύχια και με δόντια κι ευτυχώς καταφέρνω να κερδίσω την έλξη του στόπερ... Ουφφφφ.... Λίγο ήθελε...

Μετά από λίγο, το φαράγγι χαμηλώνει και συναντάμε το Διστρατιώτη να μπαίνει απ' τα δεξιά. Το ποτάμι από δω και κάτω μας αφήνει απ' τα νύχια του και για κανά δεκάλεπτο, χαλαρώνουμε. Ευκαιρία για ένα σύντομο διάλειμα, ένα δυο μπισκότα. Το κινητό πιάνει και τα παιδιά ενημερώνουν τους οδηγούς πως φτάσαμε στ' Άρματα. Τα πολλά τα δύσκολα είναι πίσω μας.

Στα δεξιά μας βλέπουμε τ' Άρματα και το παλιό χωματόδρομο που παλιά κατέβαινε μέχρι το ποτάμι, αλλά τώρα έχει κοπεί κανά χιλιόμετρο πιο πάνω. Το επόμενο πέρασμα είναι στο ρέμα που κατεβαίνει απ' τ' Άρματα.

Ο Γιάννης στο πρώτο κομμάτι του περάσματος των Αρμάτων. Τα στόπερ που φαίνονται πιο πάνω δεν ήταν καθόλου μικρά...

Το δεύτερο τμήμα του περάσματος χωρίζεται στα δύο, από μια σειρά βράχων και κορμών. Η συνηθισμένη δίοδος απ' τ' αριστερά, αν και όχι τεχνικά δύσκολη, ήταν πολύ "βάρβαρη" για μας τους κουρασμένους καγιάκερς και ομόφωνα αποφασίζουμε να την παρακάμψουμε απ' την όχθη αριστερά. Οι βάρκες μετά από πολλές τραμπάλες, κατάφεραν να βρουν μια γραμμή κάπου στο κέντρο και δεξιά και ν' αποφύγουν το portage... Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις αισθάνεσαι τυχερός που είσαι τόσο "ευέλικτος"

Μετά από ακόμη ένα δεκάλεπτο ξεγνοιασιάς, τα ραντάρ ξαναμπαίνουν σ' επιφυλακή, μια και πλησιάζουμε το πέρασμα της "Σπασμένης Γέφυρας" και το "πονηρό" στόπερ που καραδοκεί πριν απ' αυτό.

Θυμόμουν πως η σκάλα με το στόπερ αυτό ήταν σε μια απότομη στροφή αριστερά και μόλις "ένοιωσα" πως το φαράγγι πάει να κλείσει πάλι, έπιασα τη δεξιά πλευρά του ποταμού. Έντυ δεξιά και πίσω μου βλέπω το γνώριμο χαμό του περάσματος που σε βγάζει στη γυαλάδα πριν τη σπασμένη γέφυρα. Ο Γιάννης περνά δίπλα μου αλλά δεν πιάνει το έντυ... ούτε καν προσπάθησε!

"Που πας; Το πέρασμα..." του φώναξα", αλλά είχε ήδη μπει στη σκάλα. Μια... δύο... τρεις φορές είδα το πάνω μέρος του σώματός του και το κουπί του, όπως κατέβαινε τη σκάλα και μετά (ευτυχώς) τον είδα στη γυαλάδα, να βγαίνει γρήγορα αριστερά και να μου κάνει νόημα να μείνω στ' αριστερά.

"Σιγά μην πήγαινα δεξιά" σκέφτηκα, μια και ήξερα καλά πως στα δεξιά υπήρχε ένα μεγάλο σκαλοπάτι κι ένας βράχος που σε χάλαγε. Ο Γιάννης όμως εννοούσε να πάω πιο αριστερά απ' οτι υπολόγιζα, μια και το νερό σε πέταγε δεξιά κι έτσι βρέθηκα τετ α τετ με το βράχο να κάνω απανωτές στηρίξεις για να μην πέσω... Παραλίγο...

Ανεβήκαμε στα βράχια αριστερά να ελέγξουμε το κυρίως πέρασμα. Ο τοίχος στη δεξιά όχθη καθορίζει το όριο του περάσματος, ενώ ένας βράχος στη μέση, στο ξεκίνημα της σκάλας δυσκολεύει τα πράγματα μια και σ' αναγκάζει να ακολουθήσεις πορεία κοντά στο τοίχο. Στο τέλος της σκάλας και πριν το ποτάμι περάσει απ' το άνοιγμα (1.5 μ. πλάτος) δεξιά, υπάρχει άλλη μια δυσκολία. Ένας μεγάλος βράχος στην αριστερή όχθη, δημιουργεί μαξιλάρι και με το συγκεκριμένο νερό μια δίνη που δυσκολεύει κατά πολύ την πλοήγηση στο αριστερό τμήμα του περάσματος. Η πρώτη βάρκα πέρασε "by the book" που λέμε...

Το κυρίως πέρασμα της "Σπασμένης Γέφυρας"

Η δεύτερη όμως βρήκε στο τοίχο δεξιά και γκέλαρε προς τ' αριστερά, όπου ανατράπηκε ευτυχώς πριν απ' το άσχημο "room of doom" στο βάθος αριστερά του περάσματος.

Ακολουθήσαμε εγώ κι ο Μπουρλέκας. Τόσο εγώ που πιάστηκα λίγο απ' τη δίνη πριν το άνοιγμα, όσο και ο Γιάννης που πρέπει να βρήκε στο βράχο ψηλά, γιατί εμφανίστηκε στ' αριστερό τμήμα του περάσματος, ολοκληρώσαμε το πέρασμα και προχωρήσαμε να ελέγξουμε τα αμέσως επόμενα 50 μέτρα, που οδηγούσαν στη συμβολή του απότομου Ασπρορέματος. Το ρέμα αυτό σηματοδοτεί την έναρξη του μεγάλου περάσματος Long John. 

Οι γραμμές ήταν ξεκάθαρες, αλλά και τα στόπερ αρκετά μεγάλα. Μελετήσαμε τις εναλλακτικές μας και εντοπίσαμε και το plan B, μια σχετικά ανώδυνη γραμμή τέρμα αριστερά, όπου το νερό έχανε πολύ απ' την ορμή του και η διάβαση ήταν πιο ανώδυνη. Τα επόμενα λεπτά καθόρισαν και την επιλογή μας...

Η πρώτη βάρκα στόλαρε σ' ένα κρυφό βράχο στη πρώτη πτώση και ένας ράφτερ έφυγε μπροστά κολυμπώντας τις επόμενες δυο πτώσεις. Ευτυχώς η βάρκα τον ακολούθησε και στο λιγότερο δύσκολο πεδίο, στ' αριστερά τον πρόλαβε.

Η δεύτερη βάρκα ξεκίνησε κι αυτή, όταν έφυγα πίσω για το σκάφος μου, να κάνω τα τελευταία 20 μέτρα πριν το ρέμα. Στόχος ήταν η κεντρική γλώσα, δίπλα απ' ένα εξέχοντα βράχο, που όμως είχε δύσκολη πρόσβαση απ' το ψηλό κύμα λίγο πιο πριν. Τραβήχτηκα πιο ψηλά και κατάφερα να την πιάσω σωστά και να μπω στο έντυ που περίμενε ο Γιάννης. Οι δυο βάρκες είχαν πια χαθεί απ' το οπτικό μας πεδίο, αλλά σίγουρα θα μας περίμεναν είτε στο μέσο του Long John είτε στη γυαλάδα στο τέλος του. Ο Γιάννης έκανε με τη σειρά του τα τελευταία μέτρα, αλλά τον χάλασε το κύμα πριν τη γλώσα και έπεσε στο στόπερ αριστερά. Αναποδογυρίζει αλλά κάνει αστραπιαία ρολ και πιάνει το έντυ απέναντί μου. Η απόφαση πλέον ήταν όχι μόνο εύκολη αλλά και ενδεδειγμένη. Plan B και πάμε σιγά σιγά απ' τ' αριστερά. Μικρές πτώσεις, πιο αργό νερό και μ' επιτυχία φτάνουμε στη μεγάλη γυαλάδα στο τέλος του περάσματος όπου μας περίμεναν κι οι βάρκες.

Δυο boulder garden 3ου βαθμού ακόμα, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και μετά από ένα τεταρτάκι, βλέπουμε τη γέφυρα που ενώνει Παλιοσέλι και Βρυσοχώρι. Εκεί μας περιμένει κι ο Χάρης, ο οποίος είχε ανησυχήσει, μια και είχαμε συμπληρώσει το εννιάωρο! Εκεί και οι οδηγοί της Trekking που κι αυτοί είχαν κάπως ανησυχήσει, περισσότερο ίσως απ' το Χάρη που ξέρει πως κάθε επιτυχημένη κατάβαση του TEAMadara ξεκινά αργά και τελειώνουν ακόμα πιο αργά. Μην κοιτάτε που με το γκρινιάρη το Παναγόπουλο τελευταία έχουμε χάσει τις καλές μας τις συνήθειες...

Συγχαρητήρια μεταξύ καγιάκερς και ράφτερς και ραντεβού για επόμενες καταβάσεις. Η πρόσκληση - πρόκληση του Ηρακλή να πάμε παρέα σε κάποιες καταβάσεις που σχεδίαζαν στην Αλβανία, αντιμετωπίστηκαν με χιούμορ... Άντε και του χρόνου ευχηθήκαμε, μια και χλωμό το βλέπω να ξανανηφορίζουμε φέτος στα βόρεια (ποτέ δε ξέρεις βέβαια...)

Αφήσαμε τον Αώο με όμορφα συναισθήματα και ακόμα πιο όμορφο στόχο. Την ταβέρνα "του Ανάσα" έξω απ' τους Πάδες, όπου ο φιλόξενος Νίκος πάντα μας περιποιείται σαν φίλους κολλητούς. Μια σκιά χάλασε τη διάθεσή μου φεύγοντας, κοιτάζοντας το ποτάμι πάνω απ' τη γέφυρα...

Το καινούργιο μικρό υδροηλεκτρικό στο ρέμα του Βρυσοχωρίου, που έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και το κτίριο του σταθμού στέκει εκεί άσπρο και θεόρατο.
Άλλο ένα... Το δεύτερο φέτος... Πόσα άραγε του χρόνου;

Δείτε στο απόσπασμα του χάρτη των σχεδιαζόμενων υδροηλεκτρικών στην Ελλάδα, τα ΥΗΕ που κατασκευάζονται ή σχεδιάζονται στη περιοχή

Παλαιότερα άρθρα για καταβάσεις στον Αώο:

Βωβούσα - Παλιοσέλι. Μάιος 2008

Άρματα - Παλιοσέλι. 12-13 Μαίου 2007

Παλιοσελι - Κόνιτσα. Απρίλιος 2007

Ακολουθεί: Μετα-Πασχαλινές εξορμήσεις 2010 - Μέρος 4ο: Πηγές Σαραντάπορου