"Tα καράβια στα καρνάγια, π’ ήταν κάποτε στολίδια,
δίνε Παναγιά κουράγια, ώσπου να γινούν σανίδια.
Πως θρηνούνε τα κατάρτια, σα θυμούνται τα λιμάνια,
και τα σπάνε σε κομμάτια, κάποια άρρωστα αλάνια.
Κρύβουνε πολλά φαρμάκια, τα θαλασσινά παιχνίδια,
καπετάνιοι και ναυτάκια, είναι αχ! σκληρά καρύδια".
Το παραπάνω παραδοσιακό τραγούδι είναι αφιερωμένο σε όλα τα άρρωστα αλάνια που σπάνε τα καράβια , γιατί όποιος δεν έχει σπάσει καράβι τότε δεν έχει ζήσει τίποτε από την ζωή των ναυτικών.
Και αν δεν καταλάβατε κάπως έτσι ολοκλήρωσε ο εξαγνιστής την αποστολή του, σε ένα ανήλιαγο και σκοτεινό καρνάγιο, πέρασε την ψυχή του Βurn από το ‘’καθαρτήριο’’.
Δείτε με σειρά το φωτορεπορτάζ για το κόλλημα καγιακ,
Α ρε Καρπενησιώτη... φονέα σκαφών.
Καλό ΣΚ
Σπύρος Παναγό
 |
| Το καρνάγιο |
